Λίγο ακόμα, για να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα

Λίγο ακόμα, για να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα

Εισπράττoντας την ικανοποίηση της επιτυχίας, καταγράφουμε σήμερα 31-12-2017 στον ετήσιο απολογισμό μας, την πλήρη ευόδωση όλων όσων προγραμματίσαμε για το δημιουργικό σκέλος του εγχειρήματός μας.

Με συνέπεια και συνέχεια στη δημιουργική αυτή πορεία, τηρήσαμε με απόλυτη ακρίβεια τα χρονοδιαγράμματα και κρατήσαμε σε θετικό πρόσημο τους ρυθμούς. Με επίπονη προσπάθεια και επιμονή όλη η καλοκουρδισμένη ομάδα του Κινήματος, κινήθηκε αποφασιστικά και οι ειδικές ικανότητες του καθενός από εμάς, είναι πλέον εκτεθειμένες σε δημόσιο έλεγχο.

Ο Σταύρος Παπαγιάννης, με τα στελέχη του ιδεολογικού, συνέταξε μια άψογη Ιδρυτική Διακήρυξη που υπογράφτηκε από όλα τα ιδρυτικά μέλη και κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 14 Φεβρουαρίου, ώστε να αποκτήσουμε νομική υπόσταση. Στη συνέχεια συνέταξε το ιδεολογικό γέννημα του Αυτορρυθμιζόμενου Κοινοτισμού στον Σύγχρονο Πατριωτισμό. Το ιδεολογικό αυτό μανιφέστο εγκρίθηκε ομόφωνα στις 20 Αυγούστου σε συνεδρίαση της Συνόδου και επικυρώθηκε την πρώτη από τις τρεις εναρκτήριες μέρες του Ιδρυτικού Συνεδρίου, στο Συνεδριακό Κέντρο NΟΕSΙS της Θεσσαλονίκης στις 3 Σεπτεμβρίου.

Ο Νίκος Γαλανόπουλος, με τα στελέχη του οργανωτικού, προήδρευσε εποικοδομητικά σε όλες τις συνεδριάσεις της Συνόδου και του Συνεδρίου. Με τη δουλειά του, σε ήπιους τόνους και με πνεύμα συνθέσεων, πραγματοποιήθηκε ένα ανεπανάληπτο τετράμηνης διάρκειας Συνέδριο Ίδρυσης Πολιτικού φορέα.

Ο Αλέξανδρος Χύτας, με τα στελέχη του Προγράμματος, επί τέσσερεις μήνες επεξεργάστηκε το πόνημα της Εναλλακτικής Πρότασης Διακυβέρνησης. Στην Αθήνα και στο Ζάππειο Μέγαρο, αυτό το κυβερνητικό πρόγραμμα που όλοι περιμέναμε, δόθηκε σε δημόσια θέα, ως βάση εκκίνησης μιας διαφορετικής διακυβέρνησης με προοπτικές διαρκούς βελτίωσης.

Η Ζωή Γραμματοπούλου, με τα στελέχη των κοινητοποιήσεων, φρόντισε με επιμέλεια για όλα όσα απαιτούσαν οι πολλαπλές ενέργειες των τομέων. Με τις προτροπές της, εμψύχωσε όλες τις ομάδες εργασίας διατηρώντας τον ενθουσιασμό και την αυτοπεποίθηση των μελών τους. Ήταν καθόλη την πορεία ο πιο πιστός υπηρέτης της ρεαλιστικής μας ουτοπίας, όπως η ίδια βάφτισε το όλο εγχείρημα.

Στις 29 Δεκεμβρίου στο ξενοδοχείο Μακεδονία Παλλάς της Θεσσαλονίκης, με την παρουσίαση της πρωτοποριακής μας εφαρμογής για κινητά σε περιβάλλον android, ολοκληρώθηκε το συνέδριο και έπεσε η αυλαία του πρώτου μέρους. Από τις 8 Ιανουαρίου του νέου έτους ανοίγει η αυλαία για το δεύτερο μέρος στο οποίο πρέπει να ολοκληρώσουμε μέχρι τις 15 Αυγούστου την οργάνωση της συμμετοχής μας στις επόμενες εθνικές εκλογές.

Ο Εκφραστής του Κινήματος Μιχάλης Χαραλαμπίδης συνεπικουρούμενος από τον Σταύρο Ξάνθο, τα στελέχη του πολιτικού σχεδιασμού καθώς και από την Ελένη Νυκταράκη και τα στελέχη του επικοινωνιακού τομέα, θα ηγηθεί αυτής της προσπάθειας.

Μακεδονικό: Άναρθρες κραυγές ή Ορθολογισμός;

Μακεδονικό: Άναρθρες κραυγές ή Ορθολογισμός;

Η ονοματοδοσία του οποιουδήποτε κράτους αφορά τους πολίτες του, οι οποίοι και χρειάζεται να λάβουν υπόψιν τους, πως το όνομα δεν πρέπει ούτε να συμπίπτει ούτε να υφαρπάζει στοιχεία από ονομασίες άλλων κρατών.Βάσει αυτής της δεοντολογίας η Διεθνής Κοινότητα ζήτησε να αλλάξει το όνομα Βρετανία και έτσι προέκυψε το Ηνωμένο Βασίλειο. Λύσεις πάντα υπάρχουν, ακόμα και η Φλαμανδία δεν έγινε ονομασία καμιάς Φλάνδρας καθόσον υπάρχει  Ελβετική, Γαλλική και Βελγική Φλάνδρα.

Το θέμα της ονοματοδοσίας των Σκοπίων σαφώς και πρέπει να διέπεται από την ίδια αυτή Διεθνή δεοντολογία. Το Μακεδονία ως ένθετο σε όνομα οποιουδήποτε κράτους ανά τον κόσμο, αντιστρατεύεται αυτήν τη δεοντολογία, διότι ήδη υπάρχει ως ένθετο στην Ελλάδα, όπως ακριβώς η Βρετάνη στη Γαλλία.Το παραπάνω σκεπτικό σαφώς και φωνάζει ότι η Ελλάδα κακώς συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις για το πώς θα βαπτιστούν τα Σκόπια. Επιπρόσθετα φωνάζει ότι τα Σκόπια κακώς εμμένουν να βάλουν στο όνομα του νεοσύστατου κράτους τους τον ένθετο όρο Μακεδονία.

Το αν θεωρούν οι Σκοπιανοί τους εαυτούς τους Μακεδόνες είναι τελείως διαφορετικό θέμα. Στον αυτοπροσδιορισμό κάθε ανθρώπου του παγκόσμιου πλέον χωριού που έγινε η ανθρωπότητα, δεν μπορεί κανείς να παρέμβει. Όμως δεν ισχύει το ίδιο για τα βαπτίσια κάθε κρατικής οντότητας, η οποία διέπεται από τους διεθνείς κανόνες και από το διεθνές Δίκαιο.

Η διεθνής κοινότητα κατανοεί ότι ο ένθετος όρος Μακεδονία χρησιμοποιείται στην Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια πριν τη σύσταση του κράτους των Σκοπίων και αυτός είναι ο λόγος που ζητά κοινά αποδεκτή ονομασία από Ελλάδα και Σκόπια. Χωρίς την συγκατάθεση της Ελλάδας αν η διεθνής Κοινότητα προχωρήσει σε βαπτίσια με ένθετο το Μακεδονία, είναι πολλαπλά εκτεθειμένη γι’ αυτό και δεν το έχει κάνει ακόμη. Περιμένει τον σύγχρονο Εφιάλτη.

Είναι άφρονες όλοι όσοι και σήμερα επιμένουν σε δημοψηφίσματα του Ελληνικού λαού περί της μη εκχώρησης του όρου Μακεδονία. Και τους χαρακτηρίζουμε άφρονες για να μη τους στιγματίσουμε «ύποπτους». Όταν γνωρίζουν και οι πέτρες το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, πόσο μετράει αν το ποσοστό είναι 90% ή 95% για να το πραγματοποιήσουμε; Πόσο δε άρρωστο είναι να ζητάμε από το περιβάλλον του Προεδρικού Μεγάρου, που ενέχεται για πραξικόπημα σε πρόσφατο δημοψήφισμα μετατρέποντας το συντριπτικό ΟΧΙ σε ναι, να γίνει θεσμικός μας θεματοφύλακας;

Κάθε εχέφρων  Έλληνας πολίτης αντί δημοψηφισμάτων θέλει και αποζητά, ως ένοχοι να λογοδοτήσουν ενώπιον μιας αδέκαστης δικαιοσύνης όλοι όσοι καταχράστηκαν την εξουσία. Αν υπάρξουν Εφιάλτες στο Σκοπιανό ζήτημα, επειδή εκ των προτέρων γνωρίζουν ότι πράττουν Εθνική μειοδοσία, να είναι σίγουροι ότι το αντίτιμο θα το εισπράξουν και θα είναι υπερβολικά σκληρό.

Πώς εμείς ερμηνεύουμε την ονοματοδοσία του Κινήματός μας

Πώς εμείς ερμηνεύουμε την ονοματοδοσία του Κινήματός μας

 

Κάποιοι το «Λιοντάρια» στον τίτλο του Κινήματός μας, το χλεύασαν και το λοιδόρησαν.

Κάποιοι το χαρακτηρίζουν απολίτικο.

Κάποιοι μας ζητούν να το αλλάξουμε.

Κάποιοι εύλογα αναρωτιούνται πώς προέκυψε.

Τώρα που ολοκληρώθηκε το δημιουργικό σκέλος του Κινήματος, μπορεί να γίνει κατανοητή η επιλογή αυτή.

Όταν ξεκινούσαμε πριν δύο χρόνια, βασιστήκαμε σε πέντε κορυφαίες μορφές που η οπτική μας τις σχηματοποίησε ως λιοντάρια.

Αυτά τα πέντε λιοντάρια με Κάππα Κεφαλαίο είναι ο Καποδίστριας, ο Καράγιωργας, ο Καστοριάδης, ο Κονδύλης και ο Καζαντζάκης.

Πήραμε τις ανθρωπιστικές ευαισθησίες του Νίκου Καζαντζάκη.

Πήραμε το πολιτικό φιλοσοφικό απαύγασμα του Παναγιώτη Κονδύλη.

Πήραμε την αμμεσοδημοκρατική κοινωνία της αυτονομίας με ευθύνη του Κορνήλιου Καστοριάδη.

Πήραμε τον οικονομικό ορθολογισμό του Σάκη Καράγιωργα.

Πήραμε την συνταγματική ενόραση του Ιωάννη Καποδίστρια.

Και όλα τα παραπάνω γνωρίσματα, τα εκλάβαμε ως «Συνέργεια για την Ελλάδα».

Τώρα λοιπόν όποιος μελετήσει το πολιτικό μας αφήγημα, το ιδεολογικό μας μανιφέστο και την εναλλακτική μας πρόταση διακυβέρνησης, μπορεί να κατανοήσει το όλο σκεπτικό για το  τον τίτλο του κινήματος «Λιοντάρια – Συνέργεια για την Ελλάδα».

Ιστορική Στιγμή

Ιστορική Στιγμή

Η 17η Δεκεμβρίου του 2017 είναι πλέον ημέρα σταθμός για το Κίνημα μας. Κάναμε πολιτικό γεγονός την παρουσίαση της εναλλακτικής μας πρότασης για τη διακυβέρνηση της Ελλάδας.Σε μία ανεπανάληπτη εκδήλωση που έγινε για καθαρά συμβολικούς λόγους στο Ζάππειο Μέγαρο, εκπρόσωποι των Ηγετικών Επιτελείων μίλησαν για το πόνημα των ομάδων εργασίας Προγράμματος του Κινήματος.

Ο Πρόεδρος του Συνεδρίου και Συντονιστής του Ηγετικού Επιτελείου Οργανωτικού Νίκος Γαλανόπουλος, αφού αποκάλυψε την πραγματικότητα της προς αντικατάσταση Ελλάδας των εγωλάγνων πολιτικών, τόνισε για το Πρόγραμμα:
«Είναι Πρόγραμμα που αφορά μια νέα αντίληψη για τη λειτουργία της κοινωνίας και τη διαμόρφωση ενός κράτους που διευρύνει τις ελευθερίες και τις δυνατότητες των πολιτών. Επιδιώκει να δημιουργήσει για τη χώρα νέες, σταθερές βάσεις ανάπτυξης στον σύγχρονο κόσμο, να τη συνδέσει δημιουργικά με τα κέντρα που καθορίζουν τις παγκόσμιες εξελίξεις. Να διευρύνει τις παραγωγικές δυνατότητές της, να στηρίξει τις επενδύσεις και την απασχόληση, να ενισχύσει την παιδεία και την τεχνολογική πρόοδο».
Κατέληξε προσθέτοντας:
«Η Εναλλακτική μας Πρόταση Διακυβέρνησης είναι ό,τι πρέπει να γίνει σήμερα για να δικαιούμαστε το αύριο, καθώς το αύριο δεν είναι παρά το σήμερα για το οποίο φροντίσαμε χθες».

Ο Συντονιστής του Ηγετικού Επιτελείου Πολιτικού Σχεδιασμού Σταύρος Ξάνθος έβγαλε έντονο ψυχισμό λέγοντας:
«Εμείς ακολουθήσαμε το Όραμα μας.
Διαθέσαμε τη θέληση, την τόλμη, την πίστη, τον ενθουσιασμό. Βάλαμε πλάνο, προχωρήσαμε χωρίς φόβο, με ρεαλιστικά βήματα, με σχεδιασμό, με μέθοδο, με υπομονή και επιμονή και φτάσαμε εδώ στο Ζάππειο Μέγαρο γιατί το πιστέψαμε. Διαπιστώσαμε ότι όταν ακολουθείς το όραμα σου, η ζωή ξυπνά και όλα έχουν νόημα!».
Συνέχισε δε δηλώνοντας με αυτοπεποίθηση:
«Εμείς, είμαστε ο πολιτικός σχηματισμός, που με την πρόταση διακυβέρνησής του προβάλει οράματα για το αύριο όλων, και έχει πίστη σε κάτι που ενώνει αναντιρρήτως όσο το δυνατόν, με περισσότερες αξίες, τους πάντες».

Η Συντονίστρια του Ηγετικού Επιτελείου Επικοινωνίας Ελένη Νυκταράκη αναφέρθηκε στο που προσβλέπει και στο που στηρίζεται η εναλλακτική μας πρόταση.
Έδωσε δε ανάγλυφα τη διαφορετικότητα:
«Στο Κίνημα Λιοντάρια-Συνέργεια για την Ελλάδα ισχυριζόμαστε ότι η φαντασία, η δημιουργικότητα και η ικανότητα να παράξει αξία το μυαλό έξυπνων ανθρώπων είναι κάτι περισσότερο από κοιτάσματα πετρελαίου, φυσικού αερίου, χρυσού ή οτιδήποτε άλλου. Χρειάζεται να γίνει πλήρως κατανοητό ότι ο σπουδαιότερος φυσικός πόρος της Ελλάδας είναι οι άνθρωποί της και όχι τα κοιτάσματα φυσικού αερίου του Αιγαίου».

Ο Συντονιστής του Ηγετικού Επιτελείου Προγράμματος Αλέξανδρος Χύτας μας έδωσε να καταλάβουμε πλήρως το πνεύμα που διατρέχει όλο το πόνημα των ομάδων εργασίας, τις οποίες συντόνιζε για παραπάνω από τρεις μήνες.
Χαρακτηριστικά δε για τη σύγχρονη οπτική της πολιτικής νομιμοποίησης της διακυβέρνησης τόνισε:
«Εμείς στο Κίνημα Λιοντάρια – Συνέργεια για την Ελλάδα πιστεύουμε ότι πέρα από τα κόμματα, χρειαζόμαστε μία ευρύτερη συμμαχία των κοινωνικών, οικονομικών και πνευματικών δυνάμεων που αντιλαμβάνονται ότι η σημερινή κατάσταση δεν υπηρετεί πλέον τα συμφέροντα και κυρίως τις προοπτικές τους. Η σημερινή κρίση και η αίσθηση του αδιεξόδου που νιώθουν οι πολίτες μπορεί να γεννήσουν μέσα από μια δυναμική διαδικασία, μια τέτοια συμμαχία η οποία, με τη σειρά της, θα ωθήσει το πολιτικό σύστημα στην υπέρβαση της παραδοσιακής φυσιογνωμίας και λειτουργίας του».
Επίσης αναφέρθηκε σε οκτώ χαρακτηριστικές προτροπές που σηματοδοτούν το γιατί είναι αναγκαία μια εναλλακτική διακυβέρνηση, πέρα από την σπουδαιότητα της.
Κατέληξε δε θέτοντας ερωτήματα που προβληματίζουν:
«Εάν δεν αλλάζει μία κατάσταση, παρότι υπάρχουν νόμοι και διατάγματα που επιτάσσουν την αλλαγή της, ποιους και πόσους συμφέρει η διατήρησή της; …Eπομένως κάθε μεταρρύθμιση δεν είναι μόνον τεχνοκρατικό ζήτημα, μπορεί να γίνει, μόνον εάν το αποφασίσει η κοινωνία μας.
Το δύσκολο είναι να απαντήσουμε στα εξής ερωτήματα:
Γιατί, πώς και πότε η κοινωνία μας θα το αποφασίσει;
Ποιες είναι οι αναγκαίες προϋποθέσεις;»
Ποιο θα είναι το περιεχόμενο της απόφασης ή έστω η κατεύθυνση προς την οποία θα ωθηθεί η κοινωνία μας;».

Τέλος ο Εκφραστής του Κινήματος Μιχάλης Χαραλαμπίδης αφού ανέλυσε το πώς προέκυψε ο τίτλος «Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα», ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν στην ολιστική πρόταση διακυβέρνησης. Ιδιαίτερα δε ευχαρίστησε τα νέα παιδιά που ως καλύτεροι γνώστες της ψηφιακής εποχής, μας κατέθεσαν το κάτι παραπάνω που κάνει και τη διαφορά.

Η δική μας απάντηση στα μνημόνια

Η δική μας απάντηση στα μνημόνια

 

Από την Ομάδα Προγράμματος

για την Οικονομική Πολιτική

Η τρέχουσα διακυβέρνηση, με τα μνημόνια και με τις επιταγές των Τροϊκανών συνεχίζει να εμφανίζει, ως μεταρρυθμιστική στρατηγική ένα σύνολο πολιτικών που έχουν τέσσερις κύριους στόχους:

  • τη μεταφορά όλο και περισσότερων οικονομικών δραστηριοτήτων στον ιδιωτικό τομέα,
  • τη συνεχιζόμενη επιχορήγηση και ενίσχυση της κερδοφορίας του επιχειρηματικού τομέα,
  • τη συγκράτηση των εργατικών αμοιβών με κύριο εργαλείο την πολύπλευρη ευελιξία των εργασιακών σχέσεων και τέλος,
  • τη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών με κύριο μέσο τη συγκράτηση των δαπανών και ειδικότερα των κοινωνικών δαπανών.

Η στρατηγική αυτή των μνημονίων και η υιοθέτησή τους από το κυβερνητικό πολιτικό φάσμα, αποτελεί μεταφορά στο επίπεδο ενός εθνικού κράτους του προτύπου που πρεσβεύει και προωθεί η κυρίαρχη αντίληψη, των οικονομικών της προσφοράς, την οποία υποστηρίζουν οι διεθνείς οργανισμοί, όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα.

Πρόκειται για την πλέον απλοποιημένη εκδοχή των πολιτικών της προσφοράς, η οποία συνοψίζεται σε ένα σύνολο πολιτικών που έχουν ως κοινό και μοναδικό συστατικό την ενίσχυση σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο της κυριαρχίας του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων.

Είναι ένα μείγμα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, το οποίο στην Ελλάδα συνυπάρχει με την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να αναλάβει και να υλοποιήσει έστω και μεμονωμένες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες. Δυστυχώς, ακόμα και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης η στρατηγική αυτή αποτελεί το ενοποιητικό πλαίσιο των κοινών επιλογών σχετικά με τις οικονομικές πολιτικές.

Αυτό που χαρακτηρίζει το «ελληνικό πρότυπο» κατά τη σημερινή περίοδο είναι αφενός ότι εφαρμόζει πιστά τις πλέον απλοϊκές νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις, και αφετέρου ότι έχει ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητά του, να υιοθετήσει μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες, οι οποίες να προέρχονται από τις κρατικές υπηρεσίες, ή από τις διάφορες μορφές οργάνωσης της κοινωνίας.

Η υστέρηση που παρουσιάζει το ελληνικό πρότυπο σε ότι αφορά την ανάπτυξη του κράτους-πρόνοιας, την επίτευξη της συναίνεσης που απαιτεί το φορντιστικό πρότυπο και ειδικότερα τη σύνδεση της τεχνολογικής ανάπτυξης με την οικονομική ανάπτυξη αποτελεί μια βαριά κληρονομιά.

Το σύστημα άσκησης πολιτικών στο σύνολό του δεν φαίνεται διαθέσιμο να πραγματοποιήσει τη μεταστροφή που είναι αναγκαία για να αξιοποιηθούν οι διαθέσιμες παραγωγικές δυνατότητες και το διαθέσιμο ετήσιο εθνικό εισόδημα.

Η εναλλακτική διακυβέρνηση που εμείς σχεδιάσαμε και η οποία είναι διαφορετική από την στρατηγική των μνημονίων, εδράζεται σε ένα νέο αναπτυξιακό υπόδειγμα, που βασίζεται και έχει τις εξής διαστάσεις:

  • Την εισαγωγή ποσοτικών και ποιοτικών στόχων με χρονοδιαγράμματα,

στις πολιτικές προτάσεις.

  • Την υποστήριξη του σχεδιασμού πολιτικών με την λειτουργία κατάλληλων θεσμών παραγωγής γνώσης,
  • Την υιοθέτηση (ή την επιβολή της υιοθέτησης) οικονομικών ή κοινωνικών στόχων σε επιχειρηματικό, κλαδικό ή περιφερειακό επίπεδο, μέσω της διαβούλευσης, συνεργασίας και διαπραγμάτευσης μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών και μεταξύ δημοσίων φορέων, εκπροσώπων του ιδιωτικού τομέα και αντιπροσωπευτικών κοινωνικών φορέων,
  • Τη διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας διοίκησης σε υπηρεσίες και επιχειρήσεις, που να συνδυάζει την άμεση εμπλοκή των εργαζομένων, με την αξιοποίηση αποτελεσματικών μεθόδων διοίκησης και οργάνωσης.

Η προσκόλληση της μνημονιακής αναπτυξιακής στρατηγικής στις απλοϊκές συνταγές των διεθνών οργανισμών, οδηγεί την ελληνική οικονομία σε ένα αδιέξοδο, την εγκαθιστά πλέον σε μια κατάσταση κρίσης και την απομακρύνει οριστικά από την ευημερία.

Ταυτόχρονα, ο συνδυασμός δογματισμού, στασιμότητας και άρνησης μιας κριτικής αξιολόγησης σε οποιονδήποτε τομέα, οδηγεί στην απομάκρυνση από διαδικασίες διαλόγου και αναζήτησης συναίνεσης με εκπροσώπους κοινωνικών τάξεων και ομάδων, που έχουν ένα ουσιαστικό περιεχόμενο.

Αυτή η απομάκρυνση από τους κοινωνικούς συνομιλητές, διασπά σε μεγάλο βαθμό, τις γέφυρες επικοινωνίας με την κοινωνία, που βασίζεται στην υπόθεση ότι έχει αποδυναμωθεί η ικανότητα αντίδρασης της κοινωνίας.

Στο δικό μας νέο αναπτυξιακό υπόδειγμα, οι αναγκαίοι στόχοι, που κρίνονται ιδιαίτερης καίριας σημασίας και σε αυτούς επικεντρώνονται όλες οι πολιτικές που θα ακολουθούνται, είναι οι ακόλουθοι:

  • Η ενίσχυση της έρευνας και της εισαγωγής καινοτομιών, ιδίως σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στην περιφέρεια.
  • Η αποδοτικότερη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών, με την απλοποίηση της νομοθεσίας και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.
  • Η βελτίωση του ανθρώπινου δυναμικού, ώστε να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις της οικονομίας της γνώσης, την αποτελεσματικότερη σύνδεση του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας και τη διευκόλυνση για είσοδο στην αγορά εργασίας.
  • Η βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος εντός του οποίου λειτουργούν οι επιχειρήσεις και στην περαιτέρω ενίσχυση του ανταγωνισμού.
  • Η ανάπτυξη ενός συστήματος μέτρησης της ανταγωνιστικότητας στις περιφέρειες της χώρας, ώστε να είναι δυνατή η αποτελεσματικότερη εξειδίκευση των περιφερειακών πολιτικών.
  • Η μεγαλύτερη προστασία του περιβάλλοντος.

Η οικονομική εναλλακτική μας πρόταση για την διακυβέρνηση, ολοκληρώθηκε και θα δοθεί σε δημόσιο έλεγχο στις 17 Δεκεμβρίου στην Αθήνα.