Εκλογική μας οπτική το ενιαίο μέτωπο  για εναλλακτική διακυβέρνηση

Εκλογική μας οπτική το ενιαίο μέτωπο για εναλλακτική διακυβέρνηση

Aπό τον Συντονιστή Πολιτικού Σχεδιασμού
Σταύρο Ξάνθο

Το πιστεύουμε…Και με αυτοπεποίθηση, με καλοσχεδιασμένο πλάνο, με μέθοδο, με υπομονή και επιμονή, με ρεαλιστικά βήματα, προχωρούμε χωρίς φόβο. Διαθέτουμε τη θέληση, την τόλμη, την πίστη, τον ενθουσιασμό και ακολουθούμε το Όραμά μας. Διαπιστώνουμε ότι, όταν ακολουθείς το όραμά σου, η ζωή ξυπνά και όλα έχουν νόημα!

Στο όραμά μας, δεν ζυγίζουμε τα κόλπα! Δεν υπολογίζουμε τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε για να οικειοποιηθούμε τα κουκιά της αναδείξεώς μας σε θρόνους εξουσίας! Δεν διακηρύττουμε μια κάποια πρόταση εξουσίας, ισχυριζόμαστε ότι έχουμε μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Ξεκαθαρίζουμε δε πως άλλο πράγμα η πρόταση διακυβέρνησης κι άλλο η πρόταση εξουσίας. Η πρόταση διακυβέρνησης αφορά τον λαό, ενώ η πρόταση εξουσίας τα συμφέροντα των σχεδιαστών της.

Στο όραμά μας, η παιδεία είναι αυτή που απεικονίζει το γενικό επίπεδο καλλιέργειας και ηθικών αρχών, το αξιακό σύστημα με, και, εντός του οποίου ζουν και επιχειρούν οι άνθρωποι και συμπεριφέρονται οι πολίτες, έναντι αλλήλων και έναντι της πολιτείας. Είναι αυτή ο ευρύτερος τρόπος ύπαρξης των ανθρώπων και ο απαραίτητος τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας της πολιτείας.

Κι είναι λυπηρό να διαπιστώνει κανείς, πως το έλλειμμά μας, συνίσταται κυρίως στην παιδεία μας. Απογυμνώσαμε τη ζωή μας εσκεμμένα, αλλά ευηθώς, από όλα εκείνα τα στοιχεία που χτίζουν την πανοπλία του ανθρώπου και του πολίτη. Και είναι τούτο, μέγα λάθος μας, ασύμβατο με την Ελληνική γραμματεία που ενσάρκωσε τις υψηλότερες πανανθρώπινες αξίες, κι έκανε τον άνθρωπο «ύπαρξη πλήρη χαρίτων». Ο άνθρωπος είναι εκείνος που δημιουργεί τον τρόπο που θα ζήσει. Ο τρόπος, ο έξωθεν επιβαλλόμενος, σήμερα υπάρχει, κι αύριο δεν υπάρχει. Κι όταν δεν έχουμε επιλέξει τον δικό μας τον τρόπο να υπάρχουμε, δεν θα έχουμε τα εφόδια, την γνώση, την εμπειρία, την πειθαρχία και την επιτακτική εσωτερική ανάγκη και ικανότητα της παραγωγής των αναγκαίων, δεν θα δημιουργήσουμε, δεν θα εργασθούμε. Θα κλέψουμε, θα ψευσθούμε, θα εξαπατήσουμε, θα καταδολιεύσουμε τους άλλους. Κι αυτοί θα μας το ανταποδώσουν, με την πρώτη ευκαιρία. Ίσως, αφορήτως, οδυνηρά.

Είναι ολέθριο να προσαρμόζεις την παιδεία στην επαγγελματική εξειδίκευση εξυπηρετόντας τα προστάγματα των αγορών, οι οποίες χρειάζονται ειδικούς που ξέρουν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα, κι όχι ανθρώπους που γνωρίζουν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα, και μάλιστα γνωρίζουν γιατί κάνουν αυτά και όχι άλλα. Γνωρίζουν γιατί πρέπει να κάνουν αυτά και δεν πρέπει να κάνουν τα άλλα. Κι αυτό το πρέπει, δεν είναι τετριμμένη, αλλά, αναγκαία και δομική πρακτική. Γιατί παρέχει νόημα ζωής, και όχι τρόπο είσπραξης. Η είσπραξη είναι πάντα δυνατή, όταν υφίσταται γνώση και ικανότητα. Η γνώση και η ικανότητα δεν υφίστανται αναγκαίως όταν απλώς έχουμε πολλές εισπράξεις, που ενδέχεται και να μην μας ανήκουν.

Ως πολιτικός σχηματισμός που με την πρόταση διακυβέρνησής του, προβάλλει οράματα για το αύριο όλων και έχει πίστη σε κάτι που ενώνει αναντιρρήτως όσο το δυνατόν, με περισσότερες αξίες, τους πάντες, καλούμε κάθε αδέσμευτο πολίτη, να συμβάλει ενσυνειδήτως στην προσπάθεια.

Τη στιγμή που είναι πρόδηλη η αγάπη μας για την πατρίδα, οφείλουμε όλοι μαζί να την προστατεύουμε, γιατί σε αυτήν θέλουμε να ζήσουμε και αυτή θέλουμε να προκόψει και να μας κρατάει στους κόλπους της. Γιατί μας τιμά να είμαστε άξια τέκνα της αντί να είμαστε τα ανεπρόκοπα ή τα αναιδή και αχάριστα τέκνα της.

Όλοι μας χρειαζόμαστε από την πατρίδα, να μας συνδράμει σε καταστάσεις που αδυνατούμε να αντιμετωπίσουμε από μόνοι μας, να σταθεί στις ανάγκες όλων μας και να μπορεί να μας προστατεύει από οποιονδήποτε κίνδυνο ή ξένη επιβουλή παρουσιάζεται ή από οποιαδήποτε καταστροφή και θεομηνία ενσκήπτει.

Το πολιτικό μας αφήγημα, η εναλλακτική μας διακυβέρνηση και το ιδεολογικό μας μανιφέστο, δεν προσβλέπουν σε μια κυβέρνηση αριστεράς, κέντρου, δεξιάς, των εργαζομένων, των αγροτών ή των βιομηχάνων. Δεν προσβλέπουν σε μια κυβέρνηση με κάποιον ειδικό σκοπό.

Μας ενδιαφέρει μια κυβέρνηση που να υπηρετεί όλους τους Έλληνες. Καλούμαστε όλοι όσοι βρισκόμαστε στο ίδιο ή παράλληλο μετερίζι, να προχωρήσουμε με Συνέργεια για την Ελλάδα.

Εκλογικό ζητούμενο η αντικατάσταση του συστήματος διακυβέρνησης

Εκλογικό ζητούμενο η αντικατάσταση του συστήματος διακυβέρνησης

Από τον Συντονιστή Προγράμματος
Αλέξανδρο Χύτα

Εμείς στο Κίνημα Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα θεωρούμε ότι στα μνημόνια δεν φτάσαμε επειδή απλά ακολουθήσαμε λανθασμένη οικονομική πολιτική. Φτάσαμε από ένα σύστημα διακυβέρνησης που παράγει διαρκώς ελλείμματα και χρέος, από μία πολιτική οικονομία που αντιμετωπίζει τα δημόσια οικονομικά ως «πίτα» προς διανομή, από μία πολιτική κουλτούρα αθέμιτων συγκρούσεων, από ένα δημόσιο τομέα υπερτροφικό, αναποτελεσματικό και μονίμως ελλειμματικό.

Έχουμε εμπεδώσει ότι πολιτικοί, κοινωνικοί, ιδεολογικοί και ιστορικοί παράγοντες έχουν μεγαλύτερη σημασία για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας, από την οικονομική πολιτική καθαυτή.

Το πρόβλημα της Ελλάδας συνίσταται στο ότι το παρόν σύστημα διακυβέρνησης (δηλαδή το πολιτικό σύστημα, οι θεσμοί της κοινωνίας πολιτών, η δημόσια διοίκηση, ο Τύπος, τα εργατικά συνδικάτα και άλλα είδη οργανωμένων ομάδων συμφερόντων) δεν μπορεί να υποβοηθήσει την αποτελεσματικότητα της πολιτικής και να επιτρέψει την μεταμόρφωση της οικονομίας σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή οικονομία αγοράς.

Δεν αρκεί πλέον σήμερα η δημοσιονομική σταθερότητα για επιστροφή σε αναπτυξιακή πορεία. Χρειάζεται ένα ευρύ πρόγραμμα εναλλακτικής διακυβέρνησης που θα αντικαταστήσει εποικοδομητικά τις προτάσεις εξουσίας του υπάρχοντος συστήματος διακυβέρνησης.

Στο Κίνημά μας, προσπερνώντας τον κίνδυνο της «ελληνοκεντρικής» ρητορείας θέσαμε τέσσερεις ουσιαστικούς οικονομικούς στόχους βάσης: α) την προώθηση επιχειρηματικής κουλτούρας, β) το τρίγωνο της γνώσης, γ) την ενθάρρυνση καινοτομικότητας και δ) την εξωστρέφεια.

Στο δε εναλλακτικό σύστημα διακυβέρνησης που προτείνουμε εστιάσαμε σε έξι περιοχές: 1η) στο Σύνταγμα που είναι βασικό πλαίσιο προσδιορισμού της διακυβέρνησης, 2η) στην ποιότητα των θεσμών, 3η) στις αξίες προσδιορισμού του πλαισίου των κοινωνικών συμπεριφορών, 4η) στις αντιλήψεις για τη θέση της χώρας στο διεθνές σύστημα, 5η) στο πλαίσιο λειτουργίας των ιδιωτικών οργανισμών και 6η) στη δημόσια διοίκηση και στη διακυβέρνηση του δημόσιου τομέα.

Δημιουργήσαμε αυτό που όλοι περιμένανε, την προσδοκώμενη διαφορετική εκλογική επιλογή. Είμαστε γεμάτοι από αυτοπεποίθηση για δικαίωση στις επερχόμενες εκλογές.

Καλώ όλους τους καλοπροαίρετους πολίτες να μπουν, να δουν, και να γνωρίσουν το πρόγραμμα μας για την εναλλακτική διακυβέρνηση της πατρίδας μας στο www.liontaria.gr ή www.kinimaliontarion.gr ή στην εφαρμογή μας για android κινητά τηλέφωνα, που μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν από το play store.

Ποτέ κανείς δεν ξέρει πώς τελειώνει μια ιστορία

Ποτέ κανείς δεν ξέρει πώς τελειώνει μια ιστορία

Aπό τη Συντονίστρια Κινητοποιήσεων
Ζωή Γραμματοπούλου

Οι Ηλίθιοι είναι ο τίτλος ενός θεατρικού έργου του Αμερικανού συγγραφέα Νίλ Σάιμον. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο «Ευγένιος Ο΄Νίλ» στο Μπρόντγουέϊ τον Απρίλιο του 1981. Πρόκειται για ένα ρομαντικό υπαρξιακό παραμύθι που μιλάει για την πίστη. Την πίστη ότι αξίζεις το καλύτερο, ότι μπορείς να κατακτήσεις ό,τι επιθυμείς, ότι μπορείς να ζήσεις τη ζωή που θέλεις και όχι τη ζωή που σου επιβάλλουν. Ή να πιστέψεις στο αντίθετο. Ότι δεν είσαι ικανός, ότι δεν μπορείς να σκεφτείς, να αποφασίσεις, να δράσεις, γιατί είσαι ηλίθιος, άσχημος, αργός, γιατί είσαι διαφορετικός.

Η αναφορά μου στο έργο αυτό έχει να κάνει με την πιο θλιβερή διδαχή της ιστορίας μας, δηλαδή όταν μας κοροϊδεύουν για αρκετά μακρύ χρονικό διάστημα, τείνουμε να απορρίπτουμε κάθε ένδειξη της κοροϊδίας. Δεν μας ενδιαφέρει πλέον να μάθουμε την αλήθεια. Η κοροϊδία, μας έχει καταστήσει δέσμιους. Απλά παραείναι οδυνηρό να παραδεχτούμε ακόμα και στους εαυτούς μας, ότι υπήρξαμε ευκολόπιστοι.

Και ερχόμαστε στο 2018… Ένα παιδί των καταλήψεων αλλά προκλητικά ανιστόρητος μαγκίτης και ταυτόχρονα ασύδοτος αρνητής, δηλαδή ένας εκθαμβωτικός «τίποτα» ισχυρίζεται: «Η κυβέρνηση δεν έχει να δώσει κάτι που δόθηκε από άλλους, αλλά να πάρει πίσω, δηλαδή να πείσει τους γείτονες να δεχθούν ένα όνομα που θα ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει σχέση γεωγραφική ή εθνική με την ελληνική Μακεδονία και να σταματήσουν παντού τις αλυτρωτικές αναφορές…… Εάν το αίτημα των συλλαλητηρίων είναι να μη δώσουμε το όνομα Μακεδονία, αυτό είναι εκτός πλαισίου πραγματικότητας. Διότι ούτε αυτή η κυβέρνηση ούτε καμία από το 1992 ή μετά δεν αντιμετωπίζει το δίλημμα να δώσει αυτό το όνομα, διότι η Ελλάδα το έχει αποδεχτεί πολλά χρόνια. Το αποδέχθηκε μετά τον πόλεμο. Το αποδέχθηκε με την προσωρινή ονομασία που τείνει να γίνει μόνιμη και στην οποία το «Μ» είναι Μακεδονία».

Θέλω να πω με οργή σε όλους τους καλομαθημένους προέδρους των κομμάτων εξουσίας ότι καμία γεωγραφική «καταγωγή» δεν μπορεί να «επισκιάσει», να «απαλείψει» ή απλά να «σκεπάσει» την πνευματική «καταγωγή» ενός δημιουργήματος.

Αντίθετα με τους δικούς μας εθελόδουλους, κατά τη γνώμη των Πολωνών πολιτικών —και βέβαια των Πολωνών πολιτών— η χρήση τού όρου «πολωνικά στρατόπεδα θανάτου» δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι η χώρα τους είναι συνυπεύθυνη για την κατασκευή και τη λειτουργία των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης. Ο γεωγραφικός προσδιορισμός, που αφορά αυτά τα στρατόπεδα, δεν μπορεί να «μεταφερθεί» και άρα να χαρακτηρίσει τον πολωνικό λαό. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Γερμανών Ναζί στην Πολωνία θα είναι πάντα γερμανικά, ανεξαρτήτως του πολωνικού χώρου θεμελίωσής τους. Οι Ναζί θα είναι πάντα Γερμανοί, ανεξαρτήτως αν στις τάξεις τους υπήρξαν, για λόγους γεωγραφίας, άνθρωποι πολλών και διαφορετικών εθνικοτήτων. Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για την περίπτωση του «Μακεδονικού» ζητήματος. Με βάση αυτήν την ίδια λογική, το πολιτισμικό «οικοδόμημα», που λέγεται Μακεδονία, θα είναι για πάντα ελληνικό, ανεξαρτήτως αν το μακεδονικό «οικόπεδο» ξεπερνά τα σημερινά ελληνικά σύνορα. Οι Μακεδόνες θα είναι πάντα Έλληνες.

Αυτός λοιπόν που προεκλογικά μας μοίρασε μπόλικη ελπίδα, τώρα πρωθυπουργός Ηλιθίων παλαμακιστών, καμαρώνει πάνω στο έδρανο της κοροϊδίας.

Στο Κίνημα Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα, θεωρώντας ότι η αποστασία συνείδησης είναι ανανδρία ξεκινήσαμε να κάνουμε το εσύ και εγώ ένα πανίσχυρο κυβερνητικό εμείς. Ήρθε η ώρα εγκαταλείποντας τον λαβύρινθο, στον οποίο κάποιοι έντεχνα μας εγκλώβισαν προς ίδιον μάταιο όφελος, να πραγματοποιήσουμε τα πρώτα αποφασιστικά βήματα.

Σηκωθείτε και ελάτε να πλαισιώσουμε την προσπάθεια, γιατί αξίζει.

Ελληνικό Πανεπιστήμιο ώρα μηδέν

Ελληνικό Πανεπιστήμιο ώρα μηδέν

Ανασαίνουμε στη ψηφιακή πλέον εποχή και όμως τα ελληνικά πανεπιστήμια χαρακτηρίζονται, από απουσία οποιουδήποτε μακροπρόθεσμου και μακρόπνοου σχεδιασμού για τη διαμόρφωση επιστημονικής υποδομής, από μη ενεργή συμβολή στην πορεία κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, από έντονη γραφειοκρατικοποιημένη λειτουργία και από απουσία ενός ευρύτατου πεδίου αξιών, κοινά αποδεκτών.

Αυτό οφείλεται σε πολιτικές νοοτροπίες και πρακτικές πολιτικών δυνάμεων μαζικών φορέων και προσώπων που δυστυχώς διακρίνονται για την επιμονή τους στον αυστηρό δογματισμό τους πάνω στην «ιδεολογία των κεκτημένων». Όλοι όσοι υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτήν την ιδεολογία από έλειψη πολιτικής τόλμης ή από πρόθεση πολιτικού καιροσκοπισμού είναι οι απέναντι μας στην επερχόμενη αναπόφευκτη σύγκρουση νοοτροπιών.

Εκ του ασφαλούς, ο μικροπολιτικός δογματισμός παράγει και τους αξιόπιστους εκφραστές του και το ελληνικό πανεπιστήμιο διακρίνεται για αυτούς. Οργανωμένα κατεστημένα δίνουν εδώ και χρόνια μια «κούφια» μάχη συμφερόντων πάνω στο νεκρό σώμα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Το διδακτικό κατεστημένο μάχεται για τους όρους αναπαραγωγής του και τη διαφύλαξη των προνομίων που απορρέουν από τον τίτλο και όχι από το επιστημονικό έργο. Το κομματικό κατεστημένο, με προκάλυμμα φοιτητικές παρατάξεις μαριονέτες, δίνει τη μάχη του οργανωτικού ελέγχου καταπατώντας κάθε έννοια δημοκρατικής έκφρασης και αυτονομίας. Το φοιτητικό κατεστημένο δίνει τη μάχη για πιο εύκολες εξετάσεις. Το διοικητικό κατεστημένο μάχεται υπερασπίζοντας την ανώτερη ιεραρχική του θέση αναζητώντας μάλιστα την νομιμοποίησή του στα κόμματα. Άρα μιλάμε για ένα πανεπιστήμιο εργαλείο στα χέρια αυτών των ομάδων, όχι για ένα πανεπιστήμιο έρευνας και δημιουργίας.

Η μειοψηφική κάστα των προνομιούχων της πανεπιστημιακής κοινότητας με τραγικό τρόπο διακονεί ένα σκληρό εθνικό αδιέξοδο και οικοδομεί πάνω στα ερείπια μιας καθολικής επιστημονικής καθυστέρησης. 

Το ζήτημα είναι να δεις τη λειτουργία και την ανοιχτή σχέση του πανεπιστημίου με την κοινωνία. Σημαντικό είναι επίσης  να κατανοήσεις τι μπορεί και τι πρέπει να προσφέρει το πανεπιστήμιο στη στρατηγική της ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας που είναι πια φανερό πως άμεσα εξαρτάται από τη δυνατότητα συμμετοχής της χώρας στη ψηφιακή εποχή. Τα πανεπιστήμια δεν είναι συνδικάτα, ούτε μπορεί να τα μεταχειρίζονται σαν συνδικάτα με κόκκινες, πράσινες, μπλε, ροζ σημαίες τα κόμματα.

Εμείς στο Κίνημα Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα δεν κλείνουμε τα μάτια μπροστά στο πανεπιστημιακό χάλι της πατρίδας μας. Βλέπουμε ότι μια μικρή μερίδα Πανεπιστημιακών δασκάλων δολοφόνησε τη δημιουργία στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες σε αυτή την ιδιότυπη ελίτ, από δειλία για την επιρροή και το ρόλο τους, έχουν συμβιβαστεί με τη σημερινή πραγματικότητα της ιδεολογικής ένδειας. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουν τουλάχιστον τις ευθύνες που διατηρούν για αυτό το αδιέξοδο. Όλα τα άλλοθι, με τις ιδέες σε κονσέρβα, τα οράματα της κατάψυξης και τις πρωτοβουλίες «κατ’ έγκρισιν» δεν μπορούν να κρύψουν για καιρό το σημαντικό μερίδιο ευθύνης τους.

Το τραγικό αδιέξοδο της Ανώτατης Εκπαίδευσης αποτελεί και θα αποτελεί για καιρό ακόμα το διαρρηγμένο κρίκο σε όποια πολιτική απόπειρα κοινωνικής αλλαγής. Αυτό είναι ίσως και η δυστυχία της Ελληνικής πραγματικότητας. Όμως ακόμα και αν κλείνεις τα μάτια μπρος στο σκοτάδι, δε σημαίνει ότι το αρνείσαι ή ότι αυτό δεν υπάρχει. Και σίγουρα η επίκληση της συλλογικής αποδιάρθρωσης δεν αναιρεί την ευθύνη της προσωπικής αντίστασης.

Η εναλλακτική μας πρόταση διακυβέρνησης, που δώσαμε στη δημοσιότητα τον Δεκέμβρη στο Ζάππειο Μέγαρο, ορθώνεται απέναντι σε αυτήν την κατάπτωση του πανεπιστημιακού χώρου και προσφέρεται ως μονοπάτι μετάβασης στο ξέφωτο του ψηφιακού κόσμου και πολιτισμού.

H Συνάντηση στη Δράση και Πράξη

H Συνάντηση στη Δράση και Πράξη

Η συνάντηση στη δράση έγινε στα συλλαλητήρια. Το λιονταρίσιο Εμείς του Εσύ και Εγώ έδειξε τα δόντια του στην κομματοκρατία.
Η συνάντηση στην πράξη θα γίνει στις κάλπες. Το λιονταρίσιο Εμείς του Εσύ και Εγώ θα καταδείξει την εναλλακτική διακυβέρνηση στην κοινωνία.

Εσύ που ανέκαθεν στηρίζεσαι στα δικά σου πόδια, δεν κληρονόμησες, δεν βολεύτηκες στις πλάτες κανενός, δεν διαπλέχθηκες και δεν ζείς πελατειακώς έκθετος/η και απροστάτευτος/η.
Εσύ που αποτελείς τις προϋπολογισμένες θυσίες, «για να σωθεί η πατρίδα» των βολεμένων που συνέτρωγαν και οι οποίοι τη χρεοκόπησαν
Εσύ που έχεις αδιέξοδη κατάσταση σχετιζόμενη αιτιακά με το συνεχιζόμενο βόλεμα των άλλων και δεν έχεις πλέον τίποτα να χάσεις όπως και δεν έχεις κανέναν λόγο να φοβάσαι τα χειρότερα.

Άκουσε τη φωνή της συνείδησής σου
σήκω και έλα στο Κίνημα
«ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα»,
ώστε το Εσύ και Εγώ να γίνει,
το Εμείς που θα μας κυβερνήσει.

Το Κίνημα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα χρειάζεται πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση, Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους, Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους, Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους, Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια. Δηλαδή Απλούς ανθρώπους.

Το Κίνημα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα επέλεξε να περιτριγυρίζεται από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων. Από πρόσωπα που τα σκληρά χτυπήματα της ζωής κατόρθωσαν να τους διδάξουν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Το Κίνημα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα δεν σπαταλά χρόνο για ατέρμονες μαζώξεις που συζητούν αδιέξοδες νόρμες και εσωτερικούς κανονισμούς. Δεν ξοδεύει χρόνο για να ανέχεται παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει. Δεν χάνει χρόνο για να λογομαχεί με μετριότητες και δεν παρευρίσκεται σε συγκεντρώσεις που παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. Δεν χαραμίζει χρόνο για να ανέχεται τους καιροσκόπους και όσους με φθόνο προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Το Κίνημα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα αναλώνει χρόνο μόνο για το περιεχόμενο της πολιτικής και όχι για τους τίτλους και τις επικεφαλίδες της.

Το Κίνημα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα επιδιώκει την ουσία. Θέλει να ζει στους χώρους των κοινωνικών προβλημάτων και δράσεων και να τροφοδοτείται από αυτούς. Να προτείνει πειστικές πολιτικές αναλαμβάνοντας διαρκώς την ευθύνη της κοινωνικής τους αποδοχής. Να λειτουργεί ιδεολογικά, διαπαιδαγωγικά μέσα στις κοινωνικές διαδικασίες και στη δράση, συγκροτώντας νέες αξίες και κριτήρια. Να αναπαράγεται μαζικά αποφεύγοντας ταυτόχρονα την αλλοτρίωση του χαρακτήρα του.

Το Κίνημα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα επιθυμεί και μπορεί να σπάσει τα ψεύτικα δεσμά που έβαλε στην κοινωνία η παρασιτική μεταπρατική Ελλάδα του εισαγόμενου καταναλωτισμού. Να βγάλει τους πολίτες, έξω από το σκοτεινό τούνελ του πελατειακού παρακράτους της κομματοκρατίας. Να κονιορτοποιείσει πλαστά διλήμματα του τύπου μνημόνιο-αντι μνημόνιο. Και να σταθμεύσει στο στρατόπεδο της παραγωγικής Ελλάδας του ανταγωνισμού και της καινοτομίας.

Το Κίνημα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ – Συνέργεια για την Ελλάδα είναι το συλλογικό πολιτικό υποκείμενο μιας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης που όλοι περιμέναμε. Πολιτικός φορέας με συνεκτικό και αντιδογματικό ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο και συνείδηση. Δημοκρατικό και λειτουργικό συγκρουσιακό Κίνημα. Πολυσυλλεκτικός πολιτικός χώρος ανοιχτός στην κοινωνία και διασυνδεδεμένος με τις δυνάμεις της.