Το συμπέρασμα

Το συμπέρασμα


Σταύρος Παπαγιάννης
Συντονιστής Ιδεολογικού

Έπειτα από την παλινόρθωση του άκρατου δικομματισμού ένα είναι το συμπέρασμα. Η πλειονότητα του ελληνικού λαού είναι ευχαριστημένη από τις κυβερνήσεις εξουσίας της τρίτης ελληνικής δημοκρατίας. Αυτό το 79,5% (επί των ψηφισάντων) καθορίζει τους όρους με τους οποίους θα εξουσιαστεί η κοινωνία. Χωρίς φόβο και πάθος μπορεί να ειπωθεί πως ο ελληνικός λαός είναι χωρισμένος σε τέσσερις κατηγορίες ψηφοφόρων.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα άτομα που επιλέγουν παραδοσιακά τους δύο μονομάχους της διπολικής αρένας. Η επιλογή τους γίνεται λόγω: α) προηγούμενης προσωπικής αποκατάστασης, β) προσδοκίας μελλοντικής αποκατάστασης, γ) επίδρασης του θυμικού (οργής, ζήλειας, αντιπάθειας, συμπάθειας κτλ.), δ) εμφυλιακού συνδρόμου και ε) οικογενειακής παράδοσης (κατάλοιπα πατριαρχικού προτύπου). Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι απέχοντες/-ουσες από την εκλογική διαδικασία, οι οποίοι/-ες είναι ανενεργοί πολίτες και αδιαφορούν για την κοινωνία και για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους εν γένει.

Στην τρίτη κατηγορία εντάσσονται οι άνθρωποι που επιλέγουν κόμματα, επειδή έχουν παραπλανηθεί από τις θεωρίες συνωμοσίας, τις ψευδείς ειδήσεις και από την παραπολιτική ρητορική. Τα κομματίδια δορυφόροι (νομιμοποιούν τους μεγάλους) είναι προϊόντα αυτής της ψήφου. Στην τέταρτη κατηγορία τοποθετούνται οι πολίτες που επιλέγουν αντιπροσώπους συνειδητά, βάσει τις πολιτικής ιδεολογίας και των πολιτικών προγραμμάτων.

Ως επί το πλείστον τα κόμματα που επιλέγουν, μένουν εκτός βουλής κι επομένως δεν έχουν κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση.Στη δημοκρατία λοιπόν η πλειοψηφία ορίζει τους κανόνες. Από τα 9.962.261 των εγγεγραμμένων πολιτών συμμετείχαν στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 5.769.542 πολίτες. Εάν ψήφιζαν τα υπόλοιπα 4.192.719 θα άλλαζε το εκλογικό αποτέλεσμα; Αυτό το ρητορικό ερώτημα καταδεικνύει αφενός τη φαινομενική δύναμη των αριθμών κι αφετέρου τη σκληρή πραγματικότητα.

Στην ελληνική Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία οι νικητές θεσπίζουν τους κανόνες. Για τον λόγο αυτό το πρώτο κόμμα κερδίζει επιπλέον 50 βουλευτές, οι τρεις εξουσίες συμπλέκονται, δεν υπάρχουν βασικές μακροπρόθεσμες σταθερές στη διακυβέρνηση της χώρας, οι προεκλογικές δεσμεύσεις δεν τηρούνται (χωρίς επιπτώσεις για τα κόμματα που τις προαναγγέλουν), τα κόμματα που έχουν χρέη εκατομμυρίων συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία κανονικά και …η χειραγώγηση συνεχίζεται.

Ο ελληνικός λαός αποφάσισε δημοκρατικά και νηφάλια για μια ακόμη φορά και μετά την απομάκρυνση από το «ταμείο» ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Η ζωή συνεχίζεται και ένας πολίτης 45 ετών μπορεί να αφηγηθεί στα παιδιά του το ταξίδι της τρίτης ελληνικής δημοκρατίας! Ένα ταξίδι γεμάτο αλήθειες, ψευδαισθήσεις κι ανεκπλήρωτα όνειρα!