Εορταστική δήλωση

Εορταστική δήλωση

Aπό τον Εκφραστή του Κινήματός μας
Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Το 1940 οι πρόγονοι μας υπερασπίζονταν αξίες στα παγωμένα χαρακώματα της Αλβανίας. Σήμερα τα δικά μας χαρακώματα βρίσκονται στα έδρανα των διεθνών οργανισμών. Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά δεν μπορούμε να αποφεύγουμε να δώσουμε αγώνες. Δεν μπορούμε να χάνουμε αγώνες που θα έπρεπε να κερδίζουμε.Πολλά είναι λοιπόν αυτά που επιβάλλει το χρέος μας σήμερα.

Πρέπει να δώσουμε μάχες για τα ίδια ιδανικά με τους αγωνιστές του 1940. Να διατηρήσουμε τη χώρα μας ως παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας στα Βαλκάνια μεγεθύνοντας ταυτόχρονα το ρόλο του ελληνισμού στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Να υπερασπιζόμαστε πάντα την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την ακεραιότητα και την τιμή των χωρών, των λαών και του κάθε ατόμου.

Με σεβασμό στην ιστορία των άλλων χωρών και εθνών να ζητήσουμε από όλους να σεβαστούν τη δική μας. Να πείσουμε ότι ο ελληνικός πολιτισμός είναι πολιτισμός της ανθρωπότητας και η διαφύλαξη χωρίς παραχαράξεις του πολιτισμού, της ιστορίας και των συμβόλων μας, πρέπει να είναι υπόθεση όχι μόνο δική μας αλλά όλου του πολιτισμένου κόσμου.
Χρόνια Πολλά.

Άραγε είναι μακριά το αύριο;

Άραγε είναι μακριά το αύριο;

Στη σημερινή εθνική συγκυρία, αν δεν μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας όπως την θέλουμε, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον, όσο μπορούμε, να μην την εξευτελίζουμε. Είναι ανάγκη να θυμηθούμε, όσοι το έχουμε ξεχάσει, ή άστοχα απορρίψει, ότι η αρχαία κι η ύστερη σοφία, που θεμελίωσε τον πολιτισμό στον κόσμο ολόκληρο δεν ήταν σαχλαμάρες, για να τις προσπερνάνε οι σημερινοί εξυπνάκηδες της φασαρίας στην πολιτική.

Το έλλειμμα του πολιτικού μας προσωπικού, συνίσταται κυρίως στην παιδεία του. Οι φορείς της εξουσίας, επειδή υστερούν σε παιδεία επιδιώκουν την παράλυση των σχολείων, προτιμώντας την προσαρμογή τους σε επαγγελματική εξειδίκευση. Το κάνουν προς εξυπηρέτηση των προσταγμάτων των αγορών, οι οποίες χρειάζονται ειδικούς και όχι ανθρώπους που ξέρουν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα. Και μάλιστα ανθρώπους που γνωρίζουν, γιατί κάνουν αυτά και όχι τα άλλα, που γνωρίζουν γιατί πρέπει να κάνουν αυτά και δεν πρέπει να κάνουν τα άλλα. Κι αυτό το “πρέπει”, που είναι αναγκαία και δομική πρακτική παρέχει νόημα ζωής, και όχι τρόπο είσπραξης.

Η είσπραξη είναι πάντα δυνατή, όταν υφίσταται γνώση και ικανότητα. Η γνώση και η ικανότητα δεν υφίστανται αναγκαίως όταν απλώς έχουμε πολλές εισπράξεις, που ενδέχεται και να μην μας ανήκουν.
Οι πολιτικοί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που τους σεγκοντάρουν, εσκεμμένα απογυμνώσανε την ζωή μας από όλα εκείνα τα στοιχεία που χτίζουν την πανοπλία του ανθρώπου και του πολίτη. Αυτό το χθες που αναπαράγεται και σήμερα πρέπει να τελειώσει.
Άραγε είναι μακριά το αύριο;

Δελτίο Τύπου 10-11/10/2019

Δελτίο Τύπου 10-11/10/2019

Δελτίο Τύπου

Στην Ελλάδα, μετά την δολοφονία του Καποδίστρια, οι ιδεολογικές και κομματικές συζητήσεις και η ξένη εξάρτηση οδήγησαν στην κυριαρχία ενός περίεργου δόγματος: «Ανήκουμε στην Δύση» και στην συνέχεια «ανήκουμε στην Ευρώπη», αντί της ορθολογιστικής θέσης είμαστε ενταγμένοι ως ισότιμο μέλος στις Δυτικές συμμαχίες.Ιστορικά η Ελλάδα πάντα είχε ζήτημα με τον τρόπο που βλέπει τις συμμαχίες και τις διπλωματικές προσεγγίσεις που υιοθετούσε. Το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας, δεν εμπέδωσε ποτέ ότι οι τυπικές ή άτυπες συμμαχικές συγκλίσεις σχετίζονται περισσότερο με στρατηγικά συμφέροντα και λιγότερο με νομικά κριτήρια και παράγοντες.

Εάν σταθούμε στην Ευρώπη, η ένταξή της Ελλάδας το 1991 οδήγησε σε ιλαροτραγικές δηλώσεις και αναλύσεις περί «εγγύησης των Ελληνικών συνόρων». Στις μέρες μας και πάλι, εν μέσω κρίσης, κοινωνικών εντάσεων, στρατηγικής ακινησίας και καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων πλανητικά και περιφερειακά, επαναλαμβάνεται η ίδια «εγγυητική παραφιλολογία» σε αναφορά με τις στρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ, η οποία ενδέχεται να βλάψει σοβαρά την εθνική ασφάλεια της χώρας.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ Πομπέο στην Αθήνα, οι δηλώσεις που έκανε και οι συμφωνίες που υπέγραψε με τον Έλληνα ομόλογό του, θέτουν ξανά επί τάπητος τα ζητήματα των συμμαχιών ενός κράτους στο ανταγωνιστικό και συχνά συγκρουσιακό διεθνές σύστημα. Για παράδειγμα, τι είδη συμμαχιών υπάρχουν, ποιες οι προϋποθέσεις συγκρότησης μιας τυπικής ή άτυπης συμμαχίας, ποια η εκατέρωθεν σημασία και τα οφέλη ή οι ζημιές και ποιες οι προεκτάσεις για την στρατηγική των εμπλεκομένων κρατών.

Αναμφισβήτητα, η εισβολή της Τουρκίας περιπλέκει όλες της σχέσεις όλων των εμπλεκομένων. Στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα εδώ και χρόνια αλλά και οι κυρίαρχες παραδοχές για το διεθνές σύστημα, μας δίνουν το δικαίωμα να αμφιβάλουμε εάν θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να είναι ενεργά παρούσα ενόψει πυκνών εναλλαγών συμμαχικών συγκλίσεων γύρω από ρευστά συμφέροντα των εμπλεκομένων δυνάμεων.