Περπατώντας διαφορετικά

Περπατώντας διαφορετικά

Στο Κίνημα μας Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα επιδιώξαμε να γίνει μια συνάντηση, να υπάρξει μια σχέση, ένας γάμος της διανόησης και της γνώσης, με την λαϊκή συνείδηση και τις ανάγκες της κοινωνίας. Αυτός ο γάμος, πιστεύουμε ότι γεννά τον τύπο του πολιτικού όντος που θα έχει ολοκληρωμένη προσωπικότητα και που θα έχει την γνώση της ανάγκης του λαού, που θα έχει γνώση της ψυχής του λαού, των φόβων του, των ονείρων και των ελπίδων του και που μέσα από την γνώση του και την καλλιέργεια του θα καταφέρει να προχωρήσει την κοινωνία μπροστά.

Για μας η ανάγκη δεν μπορεί να μην γίνεται σεβαστή, δεν μπορεί η αναλγησία να βαφτίζεται μεταρρύθμιση και η καταστροφή της ζωής του άλλου κάτι το απαραίτητο για την εξυγίανση της οικονομίας. Για να είναι κάτι καλό, πρέπει να είναι καλό για όλους. Αυτός είναι για μας ο πυρήνας της νέας θεώρησης των πραγμάτων που φέρνει νέα πολιτική ιδεολογία η οποία δεν βασίζεται πια στην πάλη των συμφερόντων, αλλά στην συνεργασία των συμφερόντων.

Επειδή θέλουμε να κάνουμε κάτι καλό, αυτό το καλό πρέπει να ωφελεί όλους. Κανένας δεν πρέπει να μένει πίσω και έξω από το γενικό καλό που προωθείται. Αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά, θα πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί.

Βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα…

Βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα…

Από τον Σταύρο Παπαγιάννη
Συντονιστή Ιδεολογικού του Κινήματος

Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια συναντήσαμε ανθρώπους που μας είπαν είναι ουτοπία αυτό που θέλετε να επιτύχετε, παρατήστε το, κοιτάξτε το προσωπικό σας συμφέρον κ.ά. Εν ολίγοις μας θεωρούν «γραφικούς» και θέλουν να μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε αυτή την «παρανόησή» μας. Η απάντησή μας είναι η εξής: Εμείς κάνουμε πράξη τις ιδέες μας, διότι θεωρούμε καθήκον μας αύριο το πρωί να βελτιώσουμε τις συνθήκες της ζωής μας ακόμη και στον ελάχιστο βαθμό κι όχι να παραμένουμε αδρανείς κατηγορώντας όλους τους άλλους για την κατάστασή μας.

Το κυριότερο πρόβλημα στην πατρίδα μας είναι η έλλειψη οράματος τόσο για τον ιδιωτικό όσο και για τον δημόσιο βίο. Εάν δεν οραματιστούμε την εικόνα μιας καλύτερης κοινωνίας πώς είναι δυνατόν να πραγματωθεί ο σκοπός μας; Ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός συνεισφέρει στην επίτευξη των επιμέρους στόχων. Λειτουργώντας σε αυτήν την κατεύθυνση δημιουργήσαμε το κίνημά μας. Βλέπουμε την μεγάλη εικόνα και αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να δράσουμε στην μικροκλίμακά μας. Η πολιτική αντιγράφοντας τη ζωή είναι ένα συνεχές δυναμικό σύστημα εντός του οποίου σχεδιάζεις, πράττεις, αξιολογείς και λαμβάνεις ανατροφοδότηση.

Στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ελλάδος δεν υπάρχει δυστυχώς όραμα που θα φέρει τον απαραίτητο ενθουσιασμό στην κοινωνία, ώστε η τελευταία να δράσει και να μετασχηματίσει την πραγματικότητα. Εάν κάποιος αφουγκραστεί τον κόσμο στα λεωφορεία, στις λαϊκές αγορές, στις δημόσιες υπηρεσίες θα κατανοήσει ότι η μιζέρια, η γκρίνια και η μισαλλοδοξία προέρχονται από την έλλειψη προγραμματισμού, στόχων και οράματος. Δυστυχώς η έλλειψη φωτισμένης εκπαιδευτικής πολιτικής σε συνδυασμό με τον καθημερινό αγώνα για την επιβίωση μπορεί να απομακρύνει κάποιον από την πολιτική δράση.

Στην ελληνική ιστορία όμως οι επαναστάσεις ξεκινούσαν πάντα από μεμονωμένα άτομα ή μικρές πλειοψηφίες, φορείς μιας μεγάλης ιδέας και έτσι διαχέονταν σε καθορισμένες φάσεις στην υπόλοιπη κοινωνία. Στο τελικό στάδιο ο λαός συσπειρωνόταν και κινητοποιούνταν. Με ενθουσιασμό, πίστη και προγραμματισμό οι οπλαρχηγοί της Πελοποννήσου πραγματοποίησαν την ιδέα της ένοπλης επανάστασης απλώνοντάς την σε ολόκληρο τον λαό. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αν και με κουρελιασμένα ενδύματα ίδρυσε εκατοντάδες σχολεία. Αυτά είναι παραδείγματα πίστης στον σκοπό και στον προγραμματισμό.

Εμείς στο κίνημα «Λιοντάρια – Συνέργεια για την Ελλάδα» έχουμε αυτογνωσία και γνωρίζουμε το μέγεθός μας, όμως από την άλλη είμαστε πεπεισμένοι ότι η εναλλακτική μας πρόταση, κάποια στιγμή θα γίνει κοινός τόπος και θα οδηγήσει στην αναγέννηση των πολιτικών και πολιτειακών θεσμών. Ας έρθει μετά από δεκαετίες η στιγμή που η ύστερη πλειοψηφία της κοινωνίας θα υιοθετήσει την πρόταση με ορμή. Η αρχή έγινε και είμαστε υπερήφανοι για αυτό.

Το συμπέρασμα

Το συμπέρασμα

Σταύρος Παπαγιάννης Συντονιστής Ιδεολογικού

Έπειτα από την παλινόρθωση του άκρατου δικομματισμού ένα είναι το συμπέρασμα. Η πλειονότητα του ελληνικού λαού είναι ευχαριστημένη από τις κυβερνήσεις εξουσίας της τρίτης ελληνικής δημοκρατίας. Αυτό το 79,5% (επί των ψηφισάντων) καθορίζει τους όρους με τους οποίους θα εξουσιαστεί η κοινωνία. Χωρίς φόβο και πάθος μπορεί να ειπωθεί πως ο ελληνικός λαός είναι χωρισμένος σε τέσσερις κατηγορίες ψηφοφόρων.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα άτομα που επιλέγουν παραδοσιακά τους δύο μονομάχους της διπολικής αρένας. Η επιλογή τους γίνεται λόγω: α) προηγούμενης προσωπικής αποκατάστασης, β) προσδοκίας μελλοντικής αποκατάστασης, γ) επίδρασης του θυμικού (οργής, ζήλειας, αντιπάθειας, συμπάθειας κτλ.), δ) εμφυλιακού συνδρόμου και ε) οικογενειακής παράδοσης (κατάλοιπα πατριαρχικού προτύπου). Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι απέχοντες/-ουσες από την εκλογική διαδικασία, οι οποίοι/-ες είναι ανενεργοί πολίτες και αδιαφορούν για την κοινωνία και για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους εν γένει.

Στην τρίτη κατηγορία εντάσσονται οι άνθρωποι που επιλέγουν κόμματα, επειδή έχουν παραπλανηθεί από τις θεωρίες συνωμοσίας, τις ψευδείς ειδήσεις και από την παραπολιτική ρητορική. Τα κομματίδια δορυφόροι (νομιμοποιούν τους μεγάλους) είναι προϊόντα αυτής της ψήφου. Στην τέταρτη κατηγορία τοποθετούνται οι πολίτες που επιλέγουν αντιπροσώπους συνειδητά, βάσει τις πολιτικής ιδεολογίας και των πολιτικών προγραμμάτων.

Ως επί το πλείστον τα κόμματα που επιλέγουν, μένουν εκτός βουλής κι επομένως δεν έχουν κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση.Στη δημοκρατία λοιπόν η πλειοψηφία ορίζει τους κανόνες. Από τα 9.962.261 των εγγεγραμμένων πολιτών συμμετείχαν στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 5.769.542 πολίτες. Εάν ψήφιζαν τα υπόλοιπα 4.192.719 θα άλλαζε το εκλογικό αποτέλεσμα; Αυτό το ρητορικό ερώτημα καταδεικνύει αφενός τη φαινομενική δύναμη των αριθμών κι αφετέρου τη σκληρή πραγματικότητα.

Στην ελληνική Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία οι νικητές θεσπίζουν τους κανόνες. Για τον λόγο αυτό το πρώτο κόμμα κερδίζει επιπλέον 50 βουλευτές, οι τρεις εξουσίες συμπλέκονται, δεν υπάρχουν βασικές μακροπρόθεσμες σταθερές στη διακυβέρνηση της χώρας, οι προεκλογικές δεσμεύσεις δεν τηρούνται (χωρίς επιπτώσεις για τα κόμματα που τις προαναγγέλουν), τα κόμματα που έχουν χρέη εκατομμυρίων συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία κανονικά και …η χειραγώγηση συνεχίζεται.

Ο ελληνικός λαός αποφάσισε δημοκρατικά και νηφάλια για μια ακόμη φορά και μετά την απομάκρυνση από το «ταμείο» ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Η ζωή συνεχίζεται και ένας πολίτης 45 ετών μπορεί να αφηγηθεί στα παιδιά του το ταξίδι της τρίτης ελληνικής δημοκρατίας! Ένα ταξίδι γεμάτο αλήθειες, ψευδαισθήσεις κι ανεκπλήρωτα όνειρα!

Σωστά Λιοντάρια!

Σωστά Λιοντάρια!

Σωστά λιοντάρια, δώσαμε όλες μας τις δυνάμεις σε έναν υπέροχο εκλογικό αγώνα. Πετύχαμε στους δύο από τους τρεις στόχους μας. Δηλαδή α) σηματοδοτήσαμε, με την πατριωτική συμμαχία τριών κομμάτων, ότι η Μεγάλη Ενιαία Πατριωτική Παράταξη είναι εφικτός στόχος και β) τυπώσαμε με χρήματα από το υστέρημά μας συνολικά 10 εκατομμύρια ψηφοδέλτια και τα στείλαμε σε όλη την Ελλάδα καλύπτοντας κάθε εκλογικό τμήμα.

Ωστόσο δεν κατορθώσαμε τον τρίτο στόχο, δηλαδή να πείσουμε, ώστε να έχουμε στη φαρέτρα μας αξιόλογο ποσοστό ψήφων. Από τη στιγμή όμως που ζητάς συνειδητή ψήφο ήταν φυσιολογικό να μη την εισπράξεις καθόσον προβάδισμα είχε η τιμωρητική ψήφος.

Ευχαριστούμε τους 11000 συμπολίτες μας που συνειδητά μας συνάντησαν μέσα στην κάλπη. Δεν πρόκειται να τους απογοητεύσουμε. Από εδώ και πέρα χρειαζόμαστε σωστή και άριστη οργανωτική δομή. Δεν φτάνει η αυτοοργάνωση. Μόνο μια καλοκουρδισμένη πολυπληθή οργάνωση μπορεί να προσπεράσει τον σκόπελο της ανισότητας που αντιμετωπίσαμε στην εκλογική μάχη.

Με σηκωμένα τα μανίκια και με όρεξη για σκληρή δουλειά θα φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα «να κυβερνηθεί διαφορετικά η Ελλάδα».

Συνύπαρξη Εθνικής και Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας

Συνύπαρξη Εθνικής και Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας

Για τις Ευρωεκλογές όλοι οι δημοσιογράφοι και όλα τα κόμματα εστιάζονται στο κατά πόσο υπέρλαμπρα αστέρια είναι οι υποψήφιοι των ψηφοδελτίων. Χρόνια τώρα όμως αυτά τα αστέρια μας κατάντησαν ουραγούς διότι απλούστατα δεν είναι αστέρια. Είναι εγκεκριμένοι υποτακτικοί της κομματικής καμαρίλας. Την απάντηση γιατί αποδέχονται τέτοιο ρόλο θα την βρούμε στα φράγκα και είναι πολλά τα φράγκα. Δεν υπάρχουν οράματα, πολιτικές θέσεις, πολιτικοί αγώνες.

Για τις Ευρωεκλογές ο Κυριάκος ψάχνει ποσοστό, ο Αλέξης φτιάχνει προοδευτική συμμαχία. Δεν τους νοιάζουν τα βασικά ξεκαθαρίσματα στο δρόμο για ομοσπονδοποίηση. Αυτά είναι άλλου παπά ευαγγέλια.Εμείς στο Κίνημα Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα θα επιμένουμε να χτυπάμε στου κουφού την πόρτα. Ξέρουμε όμως, ότι λέμε κάτι που αξίζει, που έχει ζουμί. Λέμε κάτι όταν οι άλλοι δεν λένε τίποτε.

Λέμε, πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να λειτουργήσει ως κλίβανος μέσα στον οποίο θα ισοπεδώνονται οι διαφορετικές πολιτισμικές ταυτότητες και θα εξαφανίζεται πλήρως η κυριαρχία των κρατών που την αποτελούν. Λέμε, ότι το πρόβλημα εστιάζεται κατά τη γνώμη μας, στην συνύπαρξη της εθνικής δημοκρατίας και της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και στον τρόπο με τον οποίο διαφορετικοί ευρωπαϊκοί λαοί, οι οποίοι σήμερα είναι οργανωμένοι πολιτικά εντός των εθνικών τους κρατών, θα συμμετάσχουν στην διαδικασία οικοδόμησης μιας ευρωπαϊκής υπερεθνικής εξουσίας.

Λέμε, ότι το ερώτημα απαντάται μόνο αν γίνει αντιληπτό ότι κανείς ευρωπαϊκός λαός δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την εθνική του ασφάλεια προκειμένου να συμμετάσχει σε ένα ασαφές και απροσδιόριστο κρατικό μόρφωμα, έστω και ομοσπονδιακό.Λέμε, ότι η άρση του ερωτήματος αυτού γίνεται έμμεσα εάν γίνει κατανοητό ότι οι λαοί της Ευρώπης δεν πρόκειται ποτέ να εκποιήσουν την εθνική τους ταυτότητα ενόψει της μελλοντικής οραματικής–ουτοπικής δημιουργίας ενός ομοσπονδιακού κράτους. Λέμε, ότι η εθνική δημοκρατία και η ευρωπαϊκή δημοκρατία θα πρέπει να βρουν κινούμενες παράλληλα ένα κοινό πεδίο και αυτό το κοινό πεδίο να αποτελεί την Ενωμένη Ευρώπη. λαών και εθνών.

Λέμε, ότι το βασικότερο είναι να υπάρχει στην Ενωμένη Ευρώπη αυτή ουσιαστικός δημοκρατικός, λαϊκός έλεγχος. Οι οικονομικές κυρίως δομές, οι οποίες υιοθετούνται αυτή τη στιγμή από την Ενωμένη Ευρώπη δεν λύνουν προβλήματα δημοκρατίας, κυριαρχίας και – εν τέλει – νομιμοποίησης. Απαιτούνται επιπλέον εξισορροπητικοί θεσμοί πολιτικής ολοκλήρωσης. Αν θεωρηθεί ότι η Ο.Ν.Ε. και η οικονομία της αγοράς μπορούν να υποκαταστήσουν την δημοκρατία, τότε τίθεται σε κίνδυνο και η δημοκρατία και η ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Με αυτά που λέμε, με τα πιστεύω μας και με απόφαση για τον καλό αγώνα, συμμετέχουμε στην εκλογική αρένα ζητώντας συνειδητή ψήφο.Ξέρουμε ότι από το μέγεθος ούτε κερδίζεις ούτε χάνεις. Το θέμα είναι να είσαι ο καλύτερος σε αυτό που είσαι.