Η εξυπνάδα πάντα κερδίζει το μέγεθος

Η εξυπνάδα πάντα κερδίζει το μέγεθος

Έχουμε επίγνωση του μεγέθους μας, αλλά αποφασίσαμε να ζήσουμε την πραγμάτωση της ουτοπίας μας. Παρουσιάσαμε στο Ζάππειο Μέγαρο των Αθηνών, στις 17-12-2017 στους Έλληνες πολίτες την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης για μια σύγχρονη, αποκεντρωμένη και δημοκρατική πολιτεία.

Ξέρουμε ότι η πρόταση μας αυτή υπερέχει της διαχειριστικής πρότασης εξουσίας της Νέας Δημοκρατίας και μπορεί να το διαπιστώσει ο κάθε πολίτης με διαδικασία καλόπιστης σύγκρισης.Προτάσσουμε αυτή την ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης ως επείγουσα πολιτική προτεραιότητα γιατί τα δεδομένα της νέας εποχής υπαγορεύουν νέο σχεδιασμό με επιτάχυνση διαδικασιών, ρυθμών και αλλαγών.Θέλουμε με αυτή την ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης να αναδείξουμε την στρατηγική μας, τις διαμορφωμένες μας ιεραρχήσεις και βηματισμούς σε οριοθετημένο πολιτικό πλαίσιο μιας διαφορετικής πορείας στο αύριο.

Χτίσαμε εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης πάνω στο όραμα που θέλει αφενός το αξιοβίωτο του ανθρώπου στο επίκεντρο της κοινωνικής οργάνωσης και αφετέρου τον πολίτη να αυτοδιαχειρίζεται τη ζωή και τις τύχες του.Αυτό που προτείνουμε είναι απάντηση της σύγχρονης δημοκρατίας απέναντι στην αυθαιρεσία και στην παντοδυναμία της εκτελεστικής εξουσίας, της διαπλοκής των συμφερόντων, της αφυδάτωσης των αντιπροσωπευτικών και κοινοβουλευτικών θεσμών. Κατευθύνει την διάχυση της εξουσίας στην κοινωνία και τους πολίτες. Αποτελεί αφετηρία και έναυσμα μιας νέας συλλογικής προσπάθειας και αφύπνισης.

Αυτό που προτείνουμε είναι απάντηση της σύγχρονης ανάπτυξης που αυξάνει τη δυνατότητα ταχύρρυθμης και ισόρροπης κατανομής των πόρων. Που ενισχύει την ανταγωνιστική δυνατότητα. Που διασφαλίζει την κατεύθυνση, την αποδοτικότητα και τον έλεγχο των επενδύσεων. Που αξιοποιεί τη σύγχρονη γνώση, την τεχνολογία, τις εμπειρίες ενός κόσμου ανοιχτών συνόρων. Που επιταχύνει τη λήψη της απόφασης. Που διασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος, και, την οικολογική ισορροπία.

Αυτό που προτείνουμε είναι απάντηση του σύγχρονου Ελληνισμού για ουσιαστική αποκέντρωση και για αυτοδιοικητικούς θεσμούς με ταυτότητα κύρους. Που αναπτύσσει σε συνεκτικό σχέδιο τους περιφερειακούς στόχους και αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των τοπικών κοινωνιών.

Η ανασύσταση του τόπου που ευαγγελιζόμαστε, γνωρίζουμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν καταστεί υπόθεση όλης της κοινωνίας, των παραγωγικών της τάξεων και των αναπτυξιακών της θεσμών. Είναι εύλογο λοιπόν ο αγώνας μας για να γνωστοποιηθεί παντού ώστε να υιοθετηθεί, θα χρειαστεί πολύ χρόνο και κόπο. Θα χρειαστεί να κινητοποιήσουμε πολλές δημιουργικές δυνάμεις σε κάθε γωνιά της χώρας, σε κάθε περιφέρεια της χώρας. Με όπλα το μυαλό και τον εθελοντισμό απέναντι στην παντοδυναμία της Δεξιάς και της Αριστεράς θα τα καταφέρουμε.

Εορταστική δήλωση

Εορταστική δήλωση

Aπό τον Εκφραστή του Κινήματός μας
Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Το 1940 οι πρόγονοι μας υπερασπίζονταν αξίες στα παγωμένα χαρακώματα της Αλβανίας. Σήμερα τα δικά μας χαρακώματα βρίσκονται στα έδρανα των διεθνών οργανισμών. Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά δεν μπορούμε να αποφεύγουμε να δώσουμε αγώνες. Δεν μπορούμε να χάνουμε αγώνες που θα έπρεπε να κερδίζουμε.Πολλά είναι λοιπόν αυτά που επιβάλλει το χρέος μας σήμερα.

Πρέπει να δώσουμε μάχες για τα ίδια ιδανικά με τους αγωνιστές του 1940. Να διατηρήσουμε τη χώρα μας ως παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας στα Βαλκάνια μεγεθύνοντας ταυτόχρονα το ρόλο του ελληνισμού στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Να υπερασπιζόμαστε πάντα την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την ακεραιότητα και την τιμή των χωρών, των λαών και του κάθε ατόμου.

Με σεβασμό στην ιστορία των άλλων χωρών και εθνών να ζητήσουμε από όλους να σεβαστούν τη δική μας. Να πείσουμε ότι ο ελληνικός πολιτισμός είναι πολιτισμός της ανθρωπότητας και η διαφύλαξη χωρίς παραχαράξεις του πολιτισμού, της ιστορίας και των συμβόλων μας, πρέπει να είναι υπόθεση όχι μόνο δική μας αλλά όλου του πολιτισμένου κόσμου.
Χρόνια Πολλά.

Άραγε είναι μακριά το αύριο;

Άραγε είναι μακριά το αύριο;

Στη σημερινή εθνική συγκυρία, αν δεν μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας όπως την θέλουμε, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον, όσο μπορούμε, να μην την εξευτελίζουμε. Είναι ανάγκη να θυμηθούμε, όσοι το έχουμε ξεχάσει, ή άστοχα απορρίψει, ότι η αρχαία κι η ύστερη σοφία, που θεμελίωσε τον πολιτισμό στον κόσμο ολόκληρο δεν ήταν σαχλαμάρες, για να τις προσπερνάνε οι σημερινοί εξυπνάκηδες της φασαρίας στην πολιτική.

Το έλλειμμα του πολιτικού μας προσωπικού, συνίσταται κυρίως στην παιδεία του. Οι φορείς της εξουσίας, επειδή υστερούν σε παιδεία επιδιώκουν την παράλυση των σχολείων, προτιμώντας την προσαρμογή τους σε επαγγελματική εξειδίκευση. Το κάνουν προς εξυπηρέτηση των προσταγμάτων των αγορών, οι οποίες χρειάζονται ειδικούς και όχι ανθρώπους που ξέρουν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα. Και μάλιστα ανθρώπους που γνωρίζουν, γιατί κάνουν αυτά και όχι τα άλλα, που γνωρίζουν γιατί πρέπει να κάνουν αυτά και δεν πρέπει να κάνουν τα άλλα. Κι αυτό το “πρέπει”, που είναι αναγκαία και δομική πρακτική παρέχει νόημα ζωής, και όχι τρόπο είσπραξης.

Η είσπραξη είναι πάντα δυνατή, όταν υφίσταται γνώση και ικανότητα. Η γνώση και η ικανότητα δεν υφίστανται αναγκαίως όταν απλώς έχουμε πολλές εισπράξεις, που ενδέχεται και να μην μας ανήκουν.
Οι πολιτικοί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που τους σεγκοντάρουν, εσκεμμένα απογυμνώσανε την ζωή μας από όλα εκείνα τα στοιχεία που χτίζουν την πανοπλία του ανθρώπου και του πολίτη. Αυτό το χθες που αναπαράγεται και σήμερα πρέπει να τελειώσει.
Άραγε είναι μακριά το αύριο;

Δελτίο Τύπου 10-11/10/2019

Δελτίο Τύπου 10-11/10/2019

Δελτίο Τύπου

Στην Ελλάδα, μετά την δολοφονία του Καποδίστρια, οι ιδεολογικές και κομματικές συζητήσεις και η ξένη εξάρτηση οδήγησαν στην κυριαρχία ενός περίεργου δόγματος: «Ανήκουμε στην Δύση» και στην συνέχεια «ανήκουμε στην Ευρώπη», αντί της ορθολογιστικής θέσης είμαστε ενταγμένοι ως ισότιμο μέλος στις Δυτικές συμμαχίες.Ιστορικά η Ελλάδα πάντα είχε ζήτημα με τον τρόπο που βλέπει τις συμμαχίες και τις διπλωματικές προσεγγίσεις που υιοθετούσε. Το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας, δεν εμπέδωσε ποτέ ότι οι τυπικές ή άτυπες συμμαχικές συγκλίσεις σχετίζονται περισσότερο με στρατηγικά συμφέροντα και λιγότερο με νομικά κριτήρια και παράγοντες.

Εάν σταθούμε στην Ευρώπη, η ένταξή της Ελλάδας το 1991 οδήγησε σε ιλαροτραγικές δηλώσεις και αναλύσεις περί «εγγύησης των Ελληνικών συνόρων». Στις μέρες μας και πάλι, εν μέσω κρίσης, κοινωνικών εντάσεων, στρατηγικής ακινησίας και καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων πλανητικά και περιφερειακά, επαναλαμβάνεται η ίδια «εγγυητική παραφιλολογία» σε αναφορά με τις στρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ, η οποία ενδέχεται να βλάψει σοβαρά την εθνική ασφάλεια της χώρας.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ Πομπέο στην Αθήνα, οι δηλώσεις που έκανε και οι συμφωνίες που υπέγραψε με τον Έλληνα ομόλογό του, θέτουν ξανά επί τάπητος τα ζητήματα των συμμαχιών ενός κράτους στο ανταγωνιστικό και συχνά συγκρουσιακό διεθνές σύστημα. Για παράδειγμα, τι είδη συμμαχιών υπάρχουν, ποιες οι προϋποθέσεις συγκρότησης μιας τυπικής ή άτυπης συμμαχίας, ποια η εκατέρωθεν σημασία και τα οφέλη ή οι ζημιές και ποιες οι προεκτάσεις για την στρατηγική των εμπλεκομένων κρατών.

Αναμφισβήτητα, η εισβολή της Τουρκίας περιπλέκει όλες της σχέσεις όλων των εμπλεκομένων. Στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα εδώ και χρόνια αλλά και οι κυρίαρχες παραδοχές για το διεθνές σύστημα, μας δίνουν το δικαίωμα να αμφιβάλουμε εάν θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να είναι ενεργά παρούσα ενόψει πυκνών εναλλαγών συμμαχικών συγκλίσεων γύρω από ρευστά συμφέροντα των εμπλεκομένων δυνάμεων.

Περπατώντας διαφορετικά

Περπατώντας διαφορετικά

Στο Κίνημα μας Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα επιδιώξαμε να γίνει μια συνάντηση, να υπάρξει μια σχέση, ένας γάμος της διανόησης και της γνώσης, με την λαϊκή συνείδηση και τις ανάγκες της κοινωνίας. Αυτός ο γάμος, πιστεύουμε ότι γεννά τον τύπο του πολιτικού όντος που θα έχει ολοκληρωμένη προσωπικότητα και που θα έχει την γνώση της ανάγκης του λαού, που θα έχει γνώση της ψυχής του λαού, των φόβων του, των ονείρων και των ελπίδων του και που μέσα από την γνώση του και την καλλιέργεια του θα καταφέρει να προχωρήσει την κοινωνία μπροστά.

Για μας η ανάγκη δεν μπορεί να μην γίνεται σεβαστή, δεν μπορεί η αναλγησία να βαφτίζεται μεταρρύθμιση και η καταστροφή της ζωής του άλλου κάτι το απαραίτητο για την εξυγίανση της οικονομίας. Για να είναι κάτι καλό, πρέπει να είναι καλό για όλους. Αυτός είναι για μας ο πυρήνας της νέας θεώρησης των πραγμάτων που φέρνει νέα πολιτική ιδεολογία η οποία δεν βασίζεται πια στην πάλη των συμφερόντων, αλλά στην συνεργασία των συμφερόντων.

Επειδή θέλουμε να κάνουμε κάτι καλό, αυτό το καλό πρέπει να ωφελεί όλους. Κανένας δεν πρέπει να μένει πίσω και έξω από το γενικό καλό που προωθείται. Αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά, θα πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί.