Ελληνικό Πανεπιστήμιο ώρα μηδέν

Ελληνικό Πανεπιστήμιο ώρα μηδέν

Ανασαίνουμε στη ψηφιακή πλέον εποχή και όμως τα ελληνικά πανεπιστήμια χαρακτηρίζονται, από απουσία οποιουδήποτε μακροπρόθεσμου και μακρόπνοου σχεδιασμού για τη διαμόρφωση επιστημονικής υποδομής, από μη ενεργή συμβολή στην πορεία κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, από έντονη γραφειοκρατικοποιημένη λειτουργία και από απουσία ενός ευρύτατου πεδίου αξιών, κοινά αποδεκτών.

Αυτό οφείλεται σε πολιτικές νοοτροπίες και πρακτικές πολιτικών δυνάμεων μαζικών φορέων και προσώπων που δυστυχώς διακρίνονται για την επιμονή τους στον αυστηρό δογματισμό τους πάνω στην «ιδεολογία των κεκτημένων». Όλοι όσοι υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτήν την ιδεολογία από έλειψη πολιτικής τόλμης ή από πρόθεση πολιτικού καιροσκοπισμού είναι οι απέναντι μας στην επερχόμενη αναπόφευκτη σύγκρουση νοοτροπιών.

Εκ του ασφαλούς, ο μικροπολιτικός δογματισμός παράγει και τους αξιόπιστους εκφραστές του και το ελληνικό πανεπιστήμιο διακρίνεται για αυτούς. Οργανωμένα κατεστημένα δίνουν εδώ και χρόνια μια «κούφια» μάχη συμφερόντων πάνω στο νεκρό σώμα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Το διδακτικό κατεστημένο μάχεται για τους όρους αναπαραγωγής του και τη διαφύλαξη των προνομίων που απορρέουν από τον τίτλο και όχι από το επιστημονικό έργο. Το κομματικό κατεστημένο, με προκάλυμμα φοιτητικές παρατάξεις μαριονέτες, δίνει τη μάχη του οργανωτικού ελέγχου καταπατώντας κάθε έννοια δημοκρατικής έκφρασης και αυτονομίας. Το φοιτητικό κατεστημένο δίνει τη μάχη για πιο εύκολες εξετάσεις. Το διοικητικό κατεστημένο μάχεται υπερασπίζοντας την ανώτερη ιεραρχική του θέση αναζητώντας μάλιστα την νομιμοποίησή του στα κόμματα. Άρα μιλάμε για ένα πανεπιστήμιο εργαλείο στα χέρια αυτών των ομάδων, όχι για ένα πανεπιστήμιο έρευνας και δημιουργίας.

Η μειοψηφική κάστα των προνομιούχων της πανεπιστημιακής κοινότητας με τραγικό τρόπο διακονεί ένα σκληρό εθνικό αδιέξοδο και οικοδομεί πάνω στα ερείπια μιας καθολικής επιστημονικής καθυστέρησης. 

Το ζήτημα είναι να δεις τη λειτουργία και την ανοιχτή σχέση του πανεπιστημίου με την κοινωνία. Σημαντικό είναι επίσης  να κατανοήσεις τι μπορεί και τι πρέπει να προσφέρει το πανεπιστήμιο στη στρατηγική της ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας που είναι πια φανερό πως άμεσα εξαρτάται από τη δυνατότητα συμμετοχής της χώρας στη ψηφιακή εποχή. Τα πανεπιστήμια δεν είναι συνδικάτα, ούτε μπορεί να τα μεταχειρίζονται σαν συνδικάτα με κόκκινες, πράσινες, μπλε, ροζ σημαίες τα κόμματα.

Εμείς στο Κίνημα Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα δεν κλείνουμε τα μάτια μπροστά στο πανεπιστημιακό χάλι της πατρίδας μας. Βλέπουμε ότι μια μικρή μερίδα Πανεπιστημιακών δασκάλων δολοφόνησε τη δημιουργία στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες σε αυτή την ιδιότυπη ελίτ, από δειλία για την επιρροή και το ρόλο τους, έχουν συμβιβαστεί με τη σημερινή πραγματικότητα της ιδεολογικής ένδειας. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουν τουλάχιστον τις ευθύνες που διατηρούν για αυτό το αδιέξοδο. Όλα τα άλλοθι, με τις ιδέες σε κονσέρβα, τα οράματα της κατάψυξης και τις πρωτοβουλίες «κατ’ έγκρισιν» δεν μπορούν να κρύψουν για καιρό το σημαντικό μερίδιο ευθύνης τους.

Το τραγικό αδιέξοδο της Ανώτατης Εκπαίδευσης αποτελεί και θα αποτελεί για καιρό ακόμα το διαρρηγμένο κρίκο σε όποια πολιτική απόπειρα κοινωνικής αλλαγής. Αυτό είναι ίσως και η δυστυχία της Ελληνικής πραγματικότητας. Όμως ακόμα και αν κλείνεις τα μάτια μπρος στο σκοτάδι, δε σημαίνει ότι το αρνείσαι ή ότι αυτό δεν υπάρχει. Και σίγουρα η επίκληση της συλλογικής αποδιάρθρωσης δεν αναιρεί την ευθύνη της προσωπικής αντίστασης.

Η εναλλακτική μας πρόταση διακυβέρνησης, που δώσαμε στη δημοσιότητα τον Δεκέμβρη στο Ζάππειο Μέγαρο, ορθώνεται απέναντι σε αυτήν την κατάπτωση του πανεπιστημιακού χώρου και προσφέρεται ως μονοπάτι μετάβασης στο ξέφωτο του ψηφιακού κόσμου και πολιτισμού.

Άφησε το σχόλιο σου

Η διευθ. ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου δε θα δημοσιευθεί. Υποχρεωτικά πεδία *
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις παρακάτω HTML ετικέτες και ιδιότητες: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>