Επιστολή, προς όλα τα παιδιά του Κινήματος

Επιστολή, προς όλα τα παιδιά του Κινήματος

Επιστολή, προς όλα τα παιδιά του Κινήματος που επιμένουν και θέλουν να αυτοαποκαλούνται λιοντάρια. Από τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη Εκφραστή του Κινήματος.
Θεσσαλονίκη 15-1-2019

Αγαπητά μου παιδιά,

Σήμερα οι βουλευτές μας, με προεξάρχοντα τον κύριο Πρωθυπουργό, δίνουν χώρο στους Σκοπιανούς, γεγονός που δημιουργεί τεράστιο εθνικό πρόβλημα. Σκαλίζοντας ο οποιοσδήποτε την παγκόσμια ιστορία θα ανακαλύψει ότι το εμπόλεμο καθεστώς ανάμεσα στη Βουλγαρία και τις Δυνάμεις της Αντάντ (Entente), έληξε επίσημα με τη Συνθήκη του Νεϋγύ στην ομώνυμη πόλη της Γαλλίας το Νοέμβριο του 1919, η οποία και καθόρισε το οριστικό μέχρι σήμερα εδαφικό των βαλκανικών κρατών στη Μακεδονία.

Ο Μακεδονικός χώρος των τριών οθωμανικών βιλαετιών αποδόθηκε ως εξής: α) στην Ελλάδα, η Αρχαία Ελληνική Μακεδονία ελαττωμένη κατά το 1/10 αυτής ποσοστό 51,57%, β) στη Βουλγαρία ένα τμήμα του βορειοανατολικού Μακεδονικού χώρου ποσοστό 10,11% και γ) στο Βασίλειο Σέρβων – Κροατών και Σλοβένων, που από το 1918 είχε επιτευχθεί η ένωσή τους για πρώτη φορά σε ένα κράτος, το βορειοδυτικό τμήμα του Μακεδονικού χώρου, η περιοχή των Σκοπίων, ποσοστό 38,32%.

Όπως λοιπόν για την Ελλάδα, έτσι και για το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων το Μακεδονικό είχε κλείσει σύμφωνα με τη συνθήκη του Νεϋγύ. Το Βελιγράδι, ήταν γενικά ικανοποιημένο με την προσάρτηση ενός μεγάλου μέρους του Μακεδονικού χώρου και το μόνο πρόβλημα που είχε ήταν ότι ο πληθυσμός του βορειοδυτικού κομματιού ήταν εκ παραδόσεως φιλοβουλγαρικός και η γλώσσα που μιλούσε ήταν στην ουσία μια διάλεκτος της βουλγαρικής. Το νεοϊδρυθέν Βασίλειο υποστήριζε έναντι της Βουλγαρίας, ότι οι κάτοικοι των Σκοπίων είναι Σέρβοι και όχι Βούλγαροι, όπως υποστήριζε η Βουλγαρία. Ονομάζει το προσαρτηθέν τμήμα του Μακεδονικού χώρου “Νότια Σερβία” και τους κατοίκους νότιους Σέρβους. Για Μακεδονικό έθνος και Μακεδόνες καμία αναφορά.

Λίγα χρόνια αργότερα, το έτος 1929, όταν μετονομάσθηκε το Βασίλειο της Σερβίας – Κροατίας και Σλοβενίας σε Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας διαιρέθηκε σε 9 (Banovina) διοικήσεις, μία εκ των οποίων ήταν και η Vardarska Banovina δηλ. η διοίκηση του Βαρδάρη, η περιοχή των Σκοπίων. Έτσι, μέχρι και το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η περιοχή των Σκοπίων ανήκε στη σύνθεση του Σερβικού κράτους και ονομαζόταν Νότια Σερβία ή Vardarska Banovina δηλ. διοίκηση του Βαρδάρη και οι κάτοικοι Νότιοι Σέρβοι και κανένας μέχρι τότε δεν είχε μιλήσει για Μακεδονικό έθνος και Μακεδόνες. Όλα αυτά όμως μέχρι τη σύνοδο στο Jajce, όταν την 29η Νοεμβρίου 1943 στην ομώνυμη πόλη της Βοσνίας το Αντιφασιστικό Συμβούλιο Εθνικής Απελευθέρωσης της Γιουγκοσλαβίας (Τίτο – Παρτιζάνοι) αποφάσισε την οργάνωση της χώρας σε ομοσπονδιακή βάση. Μία από τις ομοσπονδίες ήταν και η “Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας”.

Σ’εκείνη τη χρονική στιγμή, ρίχτηκε ο σπόρος μιας τεχνητής προσπάθειας εθνογένεσης, που βάφτιζε με ελληνικό όνομα και χάριζε ελληνικά σύμβολα. Η ανακάλυψη της τακτικής αυτής ανήκει στο Στρατάρχη Τίτο ο οποίος απέβλεπε ως ελάχιστο στόχο του εξαρχής, τη συγκράτηση και αφομοίωση του γιουγκοσλαβικού Μακεδονικού χώρου εντός της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας (φόβος γιατί οι κάτοικοι στην πλειοψηφία τους ήταν βουλγαρικής αυτοσυνειδησίας) και κατά δεύτερον, την επέκταση της Γιουγκοσλαβίας στον βουλγαρικό και ελληνικό Μακεδονικό χώρο.Για το σκοπό αυτό εργάστηκαν συστηματικά παραχωρώντας στη “Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας” χωριστή κρατική οργάνωση, ιδιαίτερη γλώσσα στην οποία έπρεπε να μειωθεί και να συγκαλυφθεί με κάθε τρόπο η μεγάλη συγγένεια του ιδιώματος με τη βουλγαρική, κατασκεύασαν μια νέα Μακεδονική ιστορία και έκαναν διεθνή προπαγάνδα των θέσεών τους. Μάλιστα χρησιμοποίησαν και την εκκλησία και με προσωπική παρέμβαση του Τίτο ιδρύθηκε το 1967 “Αυτοκέφαλη Μακεδονική Εκκλησία”, παρά τις έντονες αντιδράσεις του Σερβικού Πατριαρχείου, διασπώντας έτσι την πνευματική ενότητα της Ορθοδόξου Σερβικής Εκκλησίας.

Σύμφωνα με ισχυρισμούς πολλών Σέρβων ιστορικών, στην ευρύτερη περιοχή των Σκοπίων απλωνόταν το πρώτο σερβικό μεσαιωνικό κράτος. Το μεσαιωνικό αυτό σερβικό κράτος, έζησε τη μεγαλύτερη ακμή του, ακριβώς στην περιοχή της σημερινής ΠΓΔΜ, ενώ τα Σκόπια, ήταν για ορισμένο χρονικό διάστημα, πρωτεύουσα της Σερβίας. Το μαρτυρούν αυτό πολλά ιστορικά μνημεία, μερικά από τα οποία σώζονται και σήμερα. Σε διάφορα μέρη βρίσκονται σερβικές Εκκλησίες και μοναστήρια, ερείπια σερβικών αρχαίων πόλεων με σερβικές επιγραφές και όλα αυτά μαρτυρούν την ύπαρξη Σέρβων και όχι Σλαβομακεδόνων.

 

Μετά το έτος 1885, στη σερβική λογοτεχνία και τύπο, εμφανίζεται ο όρος “Παλιά Σερβία” βάσει της παραδόσεως του βασιλείου του Ντούσαν (1331 – 1346) και μάλιστα κατά τους Σέρβους η Παλιά Σερβία απλώνεται στο νότο μέχρι το Μοναστήρι και τη Στρώμνιτσα και ανατολικά μέχρι τα βουνά του Πιρίν και πέρα από τις περιοχές αυτές είναι η Μακεδονία. Εδώ δεν πρόκειται για καμία άλλη εκτός από την Μακεδονία, το Αρχαίο Ελληνικό Μακεδονικό Βασίλειο.

Αγαπητά μου παιδιά. Σήμερα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους σας, ότι η Βουλή των Ελλήνων προχωρά σε εθνική μειοδοσία και εθνική προδοσία.

Άφησε το σχόλιο σου

Η διευθ. ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου δε θα δημοσιευθεί. Υποχρεωτικά πεδία *
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις παρακάτω HTML ετικέτες και ιδιότητες: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>