Η δική μας απάντηση στα μνημόνια

Η δική μας απάντηση στα μνημόνια

 

Από την Ομάδα Προγράμματος

για την Οικονομική Πολιτική

Η τρέχουσα διακυβέρνηση, με τα μνημόνια και με τις επιταγές των Τροϊκανών συνεχίζει να εμφανίζει, ως μεταρρυθμιστική στρατηγική ένα σύνολο πολιτικών που έχουν τέσσερις κύριους στόχους:

  • τη μεταφορά όλο και περισσότερων οικονομικών δραστηριοτήτων στον ιδιωτικό τομέα,
  • τη συνεχιζόμενη επιχορήγηση και ενίσχυση της κερδοφορίας του επιχειρηματικού τομέα,
  • τη συγκράτηση των εργατικών αμοιβών με κύριο εργαλείο την πολύπλευρη ευελιξία των εργασιακών σχέσεων και τέλος,
  • τη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών με κύριο μέσο τη συγκράτηση των δαπανών και ειδικότερα των κοινωνικών δαπανών.

Η στρατηγική αυτή των μνημονίων και η υιοθέτησή τους από το κυβερνητικό πολιτικό φάσμα, αποτελεί μεταφορά στο επίπεδο ενός εθνικού κράτους του προτύπου που πρεσβεύει και προωθεί η κυρίαρχη αντίληψη, των οικονομικών της προσφοράς, την οποία υποστηρίζουν οι διεθνείς οργανισμοί, όπως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα.

Πρόκειται για την πλέον απλοποιημένη εκδοχή των πολιτικών της προσφοράς, η οποία συνοψίζεται σε ένα σύνολο πολιτικών που έχουν ως κοινό και μοναδικό συστατικό την ενίσχυση σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο της κυριαρχίας του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων.

Είναι ένα μείγμα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, το οποίο στην Ελλάδα συνυπάρχει με την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να αναλάβει και να υλοποιήσει έστω και μεμονωμένες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες. Δυστυχώς, ακόμα και στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης η στρατηγική αυτή αποτελεί το ενοποιητικό πλαίσιο των κοινών επιλογών σχετικά με τις οικονομικές πολιτικές.

Αυτό που χαρακτηρίζει το «ελληνικό πρότυπο» κατά τη σημερινή περίοδο είναι αφενός ότι εφαρμόζει πιστά τις πλέον απλοϊκές νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις, και αφετέρου ότι έχει ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητά του, να υιοθετήσει μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες, οι οποίες να προέρχονται από τις κρατικές υπηρεσίες, ή από τις διάφορες μορφές οργάνωσης της κοινωνίας.

Η υστέρηση που παρουσιάζει το ελληνικό πρότυπο σε ότι αφορά την ανάπτυξη του κράτους-πρόνοιας, την επίτευξη της συναίνεσης που απαιτεί το φορντιστικό πρότυπο και ειδικότερα τη σύνδεση της τεχνολογικής ανάπτυξης με την οικονομική ανάπτυξη αποτελεί μια βαριά κληρονομιά.

Το σύστημα άσκησης πολιτικών στο σύνολό του δεν φαίνεται διαθέσιμο να πραγματοποιήσει τη μεταστροφή που είναι αναγκαία για να αξιοποιηθούν οι διαθέσιμες παραγωγικές δυνατότητες και το διαθέσιμο ετήσιο εθνικό εισόδημα.

Η εναλλακτική διακυβέρνηση που εμείς σχεδιάσαμε και η οποία είναι διαφορετική από την στρατηγική των μνημονίων, εδράζεται σε ένα νέο αναπτυξιακό υπόδειγμα, που βασίζεται και έχει τις εξής διαστάσεις:

  • Την εισαγωγή ποσοτικών και ποιοτικών στόχων με χρονοδιαγράμματα,

στις πολιτικές προτάσεις.

  • Την υποστήριξη του σχεδιασμού πολιτικών με την λειτουργία κατάλληλων θεσμών παραγωγής γνώσης,
  • Την υιοθέτηση (ή την επιβολή της υιοθέτησης) οικονομικών ή κοινωνικών στόχων σε επιχειρηματικό, κλαδικό ή περιφερειακό επίπεδο, μέσω της διαβούλευσης, συνεργασίας και διαπραγμάτευσης μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών και μεταξύ δημοσίων φορέων, εκπροσώπων του ιδιωτικού τομέα και αντιπροσωπευτικών κοινωνικών φορέων,
  • Τη διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας διοίκησης σε υπηρεσίες και επιχειρήσεις, που να συνδυάζει την άμεση εμπλοκή των εργαζομένων, με την αξιοποίηση αποτελεσματικών μεθόδων διοίκησης και οργάνωσης.

Η προσκόλληση της μνημονιακής αναπτυξιακής στρατηγικής στις απλοϊκές συνταγές των διεθνών οργανισμών, οδηγεί την ελληνική οικονομία σε ένα αδιέξοδο, την εγκαθιστά πλέον σε μια κατάσταση κρίσης και την απομακρύνει οριστικά από την ευημερία.

Ταυτόχρονα, ο συνδυασμός δογματισμού, στασιμότητας και άρνησης μιας κριτικής αξιολόγησης σε οποιονδήποτε τομέα, οδηγεί στην απομάκρυνση από διαδικασίες διαλόγου και αναζήτησης συναίνεσης με εκπροσώπους κοινωνικών τάξεων και ομάδων, που έχουν ένα ουσιαστικό περιεχόμενο.

Αυτή η απομάκρυνση από τους κοινωνικούς συνομιλητές, διασπά σε μεγάλο βαθμό, τις γέφυρες επικοινωνίας με την κοινωνία, που βασίζεται στην υπόθεση ότι έχει αποδυναμωθεί η ικανότητα αντίδρασης της κοινωνίας.

Στο δικό μας νέο αναπτυξιακό υπόδειγμα, οι αναγκαίοι στόχοι, που κρίνονται ιδιαίτερης καίριας σημασίας και σε αυτούς επικεντρώνονται όλες οι πολιτικές που θα ακολουθούνται, είναι οι ακόλουθοι:

  • Η ενίσχυση της έρευνας και της εισαγωγής καινοτομιών, ιδίως σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στην περιφέρεια.
  • Η αποδοτικότερη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών, με την απλοποίηση της νομοθεσίας και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.
  • Η βελτίωση του ανθρώπινου δυναμικού, ώστε να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις της οικονομίας της γνώσης, την αποτελεσματικότερη σύνδεση του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας και τη διευκόλυνση για είσοδο στην αγορά εργασίας.
  • Η βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος εντός του οποίου λειτουργούν οι επιχειρήσεις και στην περαιτέρω ενίσχυση του ανταγωνισμού.
  • Η ανάπτυξη ενός συστήματος μέτρησης της ανταγωνιστικότητας στις περιφέρειες της χώρας, ώστε να είναι δυνατή η αποτελεσματικότερη εξειδίκευση των περιφερειακών πολιτικών.
  • Η μεγαλύτερη προστασία του περιβάλλοντος.

Η οικονομική εναλλακτική μας πρόταση για την διακυβέρνηση, ολοκληρώθηκε και θα δοθεί σε δημόσιο έλεγχο στις 17 Δεκεμβρίου στην Αθήνα.

 

Άφησε το σχόλιο σου

Η διευθ. ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου δε θα δημοσιευθεί. Υποχρεωτικά πεδία *
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις παρακάτω HTML ετικέτες και ιδιότητες: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>