Η παιδεία θεμέλιο της υγιούς κοινωνίας

Η παιδεία θεμέλιο της υγιούς κοινωνίας

Η Παιδεία είναι η βασική προϋπόθεση για την επαναφορά της Πολιτικής στη ζωή των ανθρώπων. Η απελευθέρωση από τις προκαταλήψεις, την προπαγάνδα και από τους «υπεραυτάρεσκους μύθους», καθώς και η κατάκτηση της ιδιότητας του πολίτη είναι δυνατόν να πραγματωθούν μέσω της ανάπτυξης της κριτικής ικανότητας και μέσω της κατάκτησης της ελληνικής γλώσσας. Η παιδεία θεμελιώνει την υγιή κοινωνία και την προστατεύει από τον εκφυλισμό. Το εκπαιδευτικό σύστημα εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες ίσες ευκαιρίες για μάθηση.

Όμως για να αποκτήσει κάποιος Παιδεία χρειάζεται το εκπαιδευτικό σύστημα να λειτουργεί ομαλά, δηλαδή το νομοθετικό πλαίσιο πρέπει να είναι σταθερό τουλάχιστον επί μια δεκαετία. Επίσης το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών οφείλει να είναι προσανατολισμένο στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και διαμορφωμένο ευέλικτα, ώστε να είναι συμβατό με τις κατά τόπους περιφερειακές ιδιαιτερότητες τις χώρας. Επιπλέον η πρόσληψη μόνιμων εκπαιδευτικών για το σύνολο των οργανικών κενών αποτελεί μια αναγκαιότητα. Παράλληλα η αναβάθμιση της υλικοτεχνικής υποδομής κρίνεται επιβεβλημένη. Στην Ελλάδα σχεδόν για μια πεντηκονταετία οι πολιτικές δυνάμεις ακόμη χρονοτριβούν συζητώντας και διαφωνώντας για τα αυτονόητα.

H σημερινή ηγεσία του υπουργείου παιδείας ακολουθώντας πιστά τα βήματα όλων των προκατόχων της, ξηλώνει και ράβει κατά το δοκούν. Έτσι με τον τρόπο αυτό υποσκάπτονται τα θεσμικά θεμέλια της εκπαίδευσης. Στη κυβέρνηση παραδέχτηκαν ότι χρειάζονται προσλήψεις στον τομέα της εκπαίδευσης, αλλά ο αριθμός των προσλήψεων που ανακοινώθηκε είναι δυσανάλογα μικρός σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες.Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η εξομοίωση των πτυχίων των ΑΕΙ με αυτά των κολεγίων, άρα δεν διασφαλίζονται ίσες ευκαιρίες για όλους και δημιουργείται ταξική ανισότητα. Τέλος στο σχέδιο νόμου με τίτλο «Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξεις» που τέθηκε προς δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 6 Μαΐου και ειδικότερα στο άρθρο 49 που αφορά τις «Ρυθμίσεις για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης» προτείνεται μεταξύ άλλων η αύξηση του επιτρεπόμενου αριθμού μαθητών σε μια τάξη (δημοτικού σχολείου), από 22 σε 24 (ή και 26 με απόφαση του Διευθυντή της σχολικής μονάδας) και το κατώτατο όριο από 12 μαθητές αλλάζει στους 20.

Εν ολίγοις ακολουθείται μια αντιπαιδαγωγική πλεύση, διότι οι σύγχρονες παιδαγωγικές μέθοδοι και τεχνικές όπως η ομαδοσυνεργατική, η διαφοροποιημένη διδασκαλία και άλλες, εφαρμόζονται αποτελεσματικότερα σε τάξεις με μικρότερο αριθμό παιδιών.Τα τρία παραπάνω παραδείγματα καταδεικνύουν δυστυχώς πως η κυβερνώσα παράταξη στοχεύει στη πλασματική κάλυψη των κενών των σχολικών μονάδων συσσωρεύοντας περισσότερους μαθητές σε κάθε τμήμα, μειώνοντας την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου και επιμένει στην υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης καταργώντας στην πράξη την αντισταθμιστική εκπαίδευση. Οι πολιτικές λιτότητας που υπαγορεύονται από το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού συνεχίζονται εις βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης.

Άφησε το σχόλιο σου

Η διευθ. ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου δε θα δημοσιευθεί. Υποχρεωτικά πεδία *
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις παρακάτω HTML ετικέτες και ιδιότητες: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>