Όταν το παρόν δεν υποθηκεύει το μέλλον

Όταν το παρόν δεν υποθηκεύει το μέλλον

Ζωή Γραμματοπούλου
Συντονίστρια Ηγετικού Επιτελείου Κινητοποιήσεων του Κινήματος
Μέλος ομάδας εργασίας του Προγράμματος

Έχει έρθει η ώρα μιας ακριβής πληρωμής. Το τίμημα της λατρείας ενός ορισμένου τύπου ανάπτυξης και προόδου από τον σύγχρονο άνθρωπο, είτε στην καπιταλιστική της είτε στην σοσιαλιστική της εκδοχή, είναι βαρύ. Τα κριτήρια, οι αξίες και η ηθική αυτού του τύπου της ανάπτυξης είναι το αλόγιστο κέρδος, ο ανταγωνισμός των αδίστακτων της αγοράς και όχι ο συνυπολογισμός των αρνητικών επιπτώσεων των παραγωγικών δραστηριοτήτων στη φύση, στον άνθρωπο και στο περιβάλλον. Γι΄ αυτό η οικολογία ως Λόγος και ως Αντί-Λόγος δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί μια αμελητέα ή μια υποταγμένη πτυχή στον οικονομικό σχεδιασμό. Ακόμα και από καθαρά οικονομική αναπτυξιακή άποψη τα απαιτούμενα τεχνικά και οικονομικά μέσα για την πρόληψη είναι πολύ λιγότερα από το πολλαπλό κόστος της εκ των υστέρων «διορθωτικής» επέμβασης.

Έχει έρθει πια το πλήρωμα του χρόνου να σκεφτούμε πού θα ζούμε, πώς θα ζούμε ή τι θα παράγουμε και τι θα καταναλώνουμε. Ποιο θα είναι το μοντέλο της κοινωνικής και της οικονομικής μας οργάνωσης. Η πρόκληση στην εναλλακτική μας πρόταση διακυβέρνησης είναι ο σχεδιασμός της στις θεωρήσεις – συσχετίσεις ΧΩΡΟΣ – ΧΡΟΝΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ – ΦΥΣΗ – ΖΩΗ – ΑΝΘΡΩΠΟΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

Στην εναλλακτική μας πρόταση γίνεται σύζευξη της οικονομίας με το περιβάλλον όπως και της οικολογίας με την αειφόρο ανάπτυξη. Αυτή η σύζευξη εξωθεί στην κατάργηση του ήδη υπάρχοντος χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού. Φτιάξαμε παντελώς καινούργιο σχεδιασμό, διότι οι πόροι δεν περιορίζονται μόνο στον ορυκτό πλούτο, στις ενεργειακές πηγές, στις πρώτες ύλες της βιομηχανίας και στη γη υψηλής παραγωγικότητας. Στον σχεδιασμό μας, στους πόρους και στα πλεονεκτήματα μιας περιοχής εγγράφονται το ΝΕΡΟ, το ΤΟΠΙΟ, ο ΑΕΡΑΣ, η ΘΑΛΑΣΣΑ, ο ΗΛΙΟΣ και ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Ο συνδυασμός όλων αυτών συνθέτει την ισορροπία των κρίσιμων οικοσυστημάτων, την αρμονία των φυσικών τοπίων, την ανεκτίμητη αξία των ακτών, των ποταμών, των θαλασσών και των βουνών μας, τους βιότοπους και τους οικολογικά «ευαίσθητους» χώρους. Συνιστούν τη φυσική και πολιτισμική κληρονομιά μας, τα φυσικά θεμέλια της ζωής μας, το παρόν και το μέλλον μας.

Ο οικιστικός νόμος 1337/83, η Επιχείρηση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης (ΕΠΑ) και τα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια που δημιούργησαν μια σάπια και ανεξέλεγκτη Δημόσια Υπηρεσία Πολεοδομίας, αντικαθίστανται πλήρως στην εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που προτείνουμε, καθόσον βασιζόμαστε στους θεσμούς της αποκέντρωσης και στον Αυτορρυθμιζόμενο Κοινοτισμό.

Κάποτε πρέπει να γίνει σαφές ότι οι πολίτες μπορούν να αποφασίζουν με τα ναι και τα όχι τους για συγκεκριμένες παρεμβάσεις και λύσεις, όπως επίσης μπορούν και να συγκροτούν Αυτόνομο και Ανεξάρτητο Κοινωνικό Συλλογικό Όργανο που οργανώνει και αρθρώνει τον οικολογικό και περιβαλοντικό Λόγο της Κοινωνίας απέναντι στο Μονόλογο του Κράτους και το οποίο διαχειρίζεται τον οποιοδήποτε πόρο περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής, κατανέμοντας τον αυτοτελώς για συγκεκριμένα έργα, χωρίς να διαχέεται και να χάνεται μέσα στη «Μαύρη Τρύπα» του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Στο Κίνημα Λιοντάρια – Συνέργεια για την Ελλάδα, οι λέξεις οικολογία, βιώσιμη ανάπτυξη, περιβάλλον, ποιότητα ζωής, σηματοδοτούν διεκδίκηση, απαιτήσεις και ευαισθησίες που φιλοδοξούν να διαφοροποιήσουν ριζικά και να αποτρέψουν την αρνητική πραγματικότητα.

Άφησε το σχόλιο σου

Η διευθ. ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου δε θα δημοσιευθεί. Υποχρεωτικά πεδία *
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις παρακάτω HTML ετικέτες και ιδιότητες: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>