Πολιτική Άγνοια: Πώς αυτό που δεν γνωρίζουμε, μπορεί να μας πλήξει σημαντικά και να οδηγήσει στον κατακερματισμό

Πολιτική Άγνοια: Πώς αυτό που δεν γνωρίζουμε, μπορεί να μας πλήξει σημαντικά και να οδηγήσει στον κατακερματισμό

Από τη Χριστίνα Κιτσάκη

Μέλος Ηγετικού Επιτελείου Πολιτικού Σχεδιασμού

H ανθρώπινη κοινωνία είναι εξαιρετικά πολύπλοκη και η πολιτική δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Η διενέργεια των εκλογών θεωρείται ο ακρογωνιαίος λίθος του δημοκρατικού συστήματος, ενώ η ψήφος είναι ένα από τα σημαντικότερα όπλα των πολιτών, διότι προσδίδει τη δυνατότητα έκφρασης πολιτικής βούλησης σε εθνικό επίπεδο.

Στη συνείδηση του λαού, ωστόσο, η λέξη “πολιτική” έχει ενδυθεί έναν μανδύα “βρώμικο” την ίδια στιγμή που η έννοια της λέξης “δημοκρατία” παραμένει διαχρονικά αγαπητή. Δυστυχώς, φαίνεται πως μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού στις μέρες μας επιζητά και απαιτεί την εφαρμογή της δημοκρατίας αποφεύγοντας όμως συστηματικά οτιδήποτε σχετίζεται με την πολιτική!

Για του λόγου το αληθές, το έτος 2015 χαράχθηκε στη μνήμη μας ως η χρονιά που σημείωσε τη μεγαλύτερη αποχή της μεταπολίτευσης!Το ποσοστό της αποχής αγγίζει το 44,1% με συμμετοχή των εγγεγραμμένων πολιτών κατά 55,9%, με το 2,45% να ρίχνει στις κάλπες άκυρο ή λευκό ψηφοδέλτιο. Μετέωροι μεταξύ δυσαρέσκειας, απογοήτευσης, αδιαφορίας και αγανάκτησης απέναντι στο πολιτικό καθεστώς της χώρας, περίπου 650.000 αποκαρδιωμένοι ψηφοφόροι απεμπόλησαν το εκλογικό τους καθήκον, ποσοστό που ανέρχεται στο 7,5% συγκριτικά με τις προηγούμενες εκλογές!

Γνωρίζουμε πως η αθέτηση σημαντικών δικαιωμάτων, αλλά και υποχρεώσεων είναι πάντα είς βάρος του πολίτη και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απαξίωση του αγώνα για τη θεμελίωση των αρχών της δημοκρατίας.Τελικά, αποτελεί η αποχή την καλύτερη δυνατή λύση ή μήπως θα πρέπει επιτέλους να εξετάσουμε τα κριτήρια με τα οποία ο λαός επιλέγει τους πολιτικούς του εκπροσώπους στους οποίους εμπιστεύεται το μέλλον της Ελλάδος;

Επί ολόκληρες δεκαετίες η Ελλάδα εναποθέτει διαδοχικά τις ελπίδες της σε έναν αδηφάγο δικομματισμό, ενώ είναι πλέον ξεκάθαρο πως πάσχει από το γνωστό σύνδρομο Στοκχόλμης με ισχυρές δόσεις αμνησίας…

Ως πότε θα ξεχνάμε την Ιστορία μας;
Kαι δεν αναφέρομαι στο ένδοξο παρελθόν που λειτούργησε ως τηλαυγής φάρος προς την ανθρωπότητα!

Ως πότε οι στυλιστικές επιλογές θα αποτελούν κριτήριο επιλογής ενός κυβερνήτικού εκπρόσωπου;

Ως πότε θα επιτρέπουμε πελατειακές, αθέμιτες σχέσεις μεταξύ πολιτικών και ψηφοφόρων;

Ως πότε θα συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε ενώ στρεφόμαστε εθελούσια στη θυματοποίησή μας;

Ως πότε θα πιπιλίζουμε την καραμέλα της υποτιθέμενης αδυναμίας μας, παραχωρώντας κάθε δύναμη σε ποιμένες που ασπάζονται ξένα συμφέροντα;

Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε φράσεις όπως “εμπιστεύομαι την καθαρότητα του λόγου του” ή “στο πρόσωπό του διαγράφονται ξεκάθαρα τα χαρακτηριστικά ενός ικανού ηγέτη” ή ακόμα και το “δεν φοράει γραβάτα, συνεπώς είναι παιδί του λαού!”. Φράσεις που δείχνουν ξεκάθαρα την ανάγκη εξυγίανσης της ηθικοπλαστικής παιδείας αυτού του τόπου. Ο μοναδικός τρόπος, για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της σε όλους τους τομείς, είναι το αμέριστο ενδιαφέρον των πολιτών και η ανιδιοτελής συμμετοχή τους, όχι η απάθεια. Όχι η ηττοπάθεια.

Το ρίσκο είναι για τους δυνατούς και τους τολμηρούς και ΟΧΙ για αυτούς που περιμένουν παθητικά έναν σωτήρα! Η δύναμη βρίσκεται στα χέρια όσων αποζητούν τη γνώση και δεν χειραγωγούνται από τα λεγόμενα των δημαγωγών! Γνωρίζουν καλά εξάλλου, πως ο δημαγωγός είναι εκείνος που ρητορεύει με στόχο το συναίσθημα και όχι τη λογική!

Συνεπώς, οι δυνατοί είναι εκείνοι που νοιάζονται για την Ελλάδα και το δείχνουν με πράξεις. Είναι εκείνοι που ξέρουν να ζυγιάζουν λογική και συναίσθημα, κάνοντας κάθε φορά το καλύτερο δυνατό.

Είναι εκείνοι που λένε όχι και το εννοούν!

Είναι εκείνοι που σκέφτονται τον συνάνθρωπο και δεν αφήνουν τα συμφέροντα να τον τυφλώνουν.

Είναι εκείνοι που γνωρίζουν ότι το μέλλον βρίσκεται στα δικά τους χέρια, και δεν το εναποθέτουν ευθυνόφοβα στις πλάτες των παιδιών τους!

Είναι εκείνοι που γνωρίζουν καλά ότι οι υποχρεώσεις τους δεν αρχίζουν και δεν σταματούν στις κάλπες.

Μια κοινωνία απαρτίζεται από τον κανόνα τον οποίο η ίδια πλάθει και συντηρεί ενώ -δυστυχώς- οι εξαιρέσεις επιτελούν το όποιο έργο τους παρασκηνιακά και μετ’ εμποδίων.
Εμείς, τα Λιοντάρια, σας καλούμε σε μια ενιαία, εναλλακτική διακυβέρνηση με κύριο στόχο μας να ενώσουμε τις εξαιρέσεις σε έναν νέο, αδιαίρετο κανόνα. Σας υπενθυμίζουμε την αναγκαιότητα συμμετοχής στα κοινά, τονίζοντας οτι είμαστε πλέον σε θέση να θέσουμε σε εφαρμογή το “ισχύς εν τη ενώσει”.

Αν όχι τώρα, πότε;

Αν όχι εμείς για εμάς, τότε ποιός;

Tίποτα δεν χάθηκε ακόμα! Όσο θα συνεχίσουμε να αναπνέουμε σε τούτα τα χώματα, να είστε βέβαιοι οτι θα κερδίσουμε, ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΝΙΚΕΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ!

Άφησε το σχόλιο σου

Η διευθ. ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σου δε θα δημοσιευθεί. Υποχρεωτικά πεδία *
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις παρακάτω HTML ετικέτες και ιδιότητες: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>