Σχόλιο Συντονιστή

Ανέκαθεν στην πολιτική ιστορία του τόπου, οι κοινωνικές δυνάμεις της χώρας πολώνονταν μεταξύ δύο ή περισσότερων κομματικών φορέων. Οι φορείς αυτοί εξέφραζαν συνήθως αντικρουόμενες απόψεις και ιδεολογήματα και πολλάκις εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθετήσεις, ώστε να καλύπτουν όλο το πιθανό ιδεολογικό φάσμα. Με αυτόν τον τρόπο προσείλκυαν ιδεολογικά το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού, διχάζοντας ταυτόχρονα τις μάζες και αναλώνοντας την ενέργειά τους σε διαμάχες και διαπληκτισμούς.

Μετά την επικράτηση του εκάστοτε κόμματος, την επόμενη ημέρα των εκλογών, η πολιτική που εφάρμοζε το κυβερνών κόμμα στην πράξη, ανεξάρτητα του θεωρητικού του υποβάθρου, υπήρξε το λιγότερο μη ικανοποιητική και ταυτόχρονα ελλειματική για τη χώρα, εξίσου ή και περισσότερο από την προηγηθείσα κυβέρνηση. Έτσι όταν ο λαός αγανακτισμένος ή πιο ”ώριμος και συνειδητοποιημένος” προχωρούσε στην εναλλακτική πολιτική επιλογή, μετά την παρέλευση και της επόμενης τετραετίας, η κατάσταση της χώρας παρέμενε η ίδια ή και χειροτέρευε, ανάλογα με τις περιβάλλουσες πολιτικές συγκυρίες.

Κάπως έτσι εκτυλίχθηκε το έργο κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης, με τους δύο κύριους φορείς του δικομματισμού να εναλλάσσονται στην εξουσία και να μας οδηγούν θητεία με τη θητεία, διακυβέρνηση με τη διακυβέρνηση, σε όλο και πιο δυσμενή θέση στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό.

Εφόσον ο λαός άρχισε να συνειδητοποιεί την παγίδα του δικομματισμού, αποπειράθηκε να αλλάξει συμπεριφορά και να κάνει μια εναλλακτική επιλογή κόμματος, είτε από αγανάκτηση και απέχθεια προς τις παρελθούσες κυβερνήσεις, είτε ελπίζοντας σε μια νέα αλλαγή. Και αυτή τη φορά όμως η ελπίδα οδήγησε στην απογοήτευση και τελικά στη συνειδητοποίηση ότι όποιο κόμμα και αν αναλάμβανε τη διακυβέρνηση τα αποτελέσματα θα ήταν τα ίδια και ότι το ίδιο το μοντέλο μέσα από το οποίο αναδεικνύονται οι κυβερνήσεις είναι προβληματικό.

Εμείς στο κίνημα «Λιοντάρια – Συνέργεια για την Ελλάδα» έχουμε μια νέα πρόταση. Όχι ένα ακόμη κόμμα που ευαγγελίζεται και υπόσχεται στον ελληνικό λαό να τον σώσει απ’ τα δεινά και να τον οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας. Διότι δεν είμαστε άλλο ένα κόμμα. Είμαστε ο φορέας αυτοδιακυβέρνησης της χώρας. Είμαστε η τομή ανάμεσα στην προϊστορία της πολιτικής ζωής της χώρας και στην ανάδυση ενός νέου μοντέλου που εδράζεται στην αυτορρύθμιση, στην αυτοδιακυβέρνηση και στην αυτοθέσμιση. Εμείς οι ίδιοι οι πολίτες πλέον αναλαμβάνουμε τη διευθέτηση της ζωής μας και δεν αναμένουμε μεσσιανικά οποιαδήποτε εξωγενή δύναμη να επέμβει και να το πράξει για εμάς. Δεν υπακούμε πλέον σε μία κομματική γραμμή, ούτε υποκλινόμαστε δουλικά για την εύνοια ή την αποφυγή τιμωρίας στον κομματικό μας ηγέτη, μιας και κάτι τέτοιο σε εμάς δεν υπάρχει. Οδηγός μας είναι το πολιτικό μας αφήγημα και δύναμή μας η συμβολή του κάθε αφυπνισμένου πολίτη.

ΕΣΥ ΚΑΙ ΕΓΩ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΤΟ ΕΜΕΙΣ


Σταύρος Ξάνθος
Φοιτητής Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης